Yargıtay Kararı 10. Ceza Dairesi 2020/18643 E. 2023/2067 K. 13.03.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/18643
KARAR NO : 2023/2067
KARAR TARİHİ : 13.03.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Çorlu Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.05.2011 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Çorlu 1. Sulh Ceza Mahkemesinin, 21.07.2011 tarihli ve 2011/434 Esas, 2011/535 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir. Karar itiraz edilmeksizin 09.09.2011 tarihinde kesinleşerek denetimli serbestlik müdürlüğüne gönderilmiştir.

C- Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama da Çorlu 1. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 05.02.2013 tarihli, 2012/294 Esas, 2013/193 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 191 inci birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca takdir edilen 10 ay hapis cezası ile hak yoksunluğuna dair hükmün, açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. Karar 03.05.2013 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleşmiştir.

D. Sanığın 10.03.2014 tarihinde işlemiş olduğu mala zarar verme, konut dokunulmazlığını ihlal ve hırsızlık suçları nedeni ile yapılan yargılamada Çorlu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.04.2014 tarihli, 2014/155 Esas, 2014/228 Karar sayılı kararının ihbarı ile yapılan yargılamada Çorlu 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.11.2015 tarihli ve 2015/1168 Esas, 2015/1364 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onbirinci fıkrası uyarınca hüküm açıklanarak, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan lehine olan 5237 sayılı Kanun’un 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde Çorlu Devlet Hastanesine baygın olarak babası tarafından getirilen sanığın yapılan tedavisinde, sanığın iki adet uyuşturucu madde içerikli hap aldığını ifade ettiği, Çorlu İlçe Emniyet görevlilerince sanık hakkında yasal işlem başlatıldığı, sanığın alınan ifadesinde, daha önceleri de esrar maddesi ve uyuşturucu haplardan kullandığını, olay günü uyuşturucu madde satın almaya karar verdiği, bunun üzerine 2 adet hap alarak kullandığını beyan etmiştir. Böylece sanığın kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediği sabit görülerek hakkında öncelikle tedavi ve denetimli serbestlik kararı verildiği sanığın yükümlülüklerine uymaması ile verilen mahkumiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmiş, sanığın denetim süresi içinde işlemiş olduğu kasıtlı suçu nedeniyle hüküm açıklanarak mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Dosya kapsamına göre; kendisinde herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçirilmeyen, uyuşturucu madde kullandığı teknik yöntemlerle saptanmayan sanığın, soyut beyanı dışında atılı suçu işlediğine ilişkin kuşkuyu aşan yeterli delil olmadığı gözetilmeden, sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Çorlu 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.11.2015 tarihli ve 2015/1168 Esas, 2015/1364 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
13.03.2023 tarihinde karar verildi.