YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/14707
KARAR NO : 2023/975
KARAR TARİHİ : 01.03.2023
MAHKEMESİAsliye Ceza Mahkemesi
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında … Cumhuriyet Başsavcılığının 05.05.2015 tarihli ve 2015/530 Esas sayılı iddianamesiyle, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 289/1. maddesi uyarınca cezalandırılması istemli kamu davası açılmıştır.
2. … 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2015 tarihli ve 2015/630 Esas, 2015/887 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223/2-c maddesi gereğince beraat kararı verilmiştir.
3. … 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2015 tarihli ve 2015/630 Esas, 2015/887 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 17. Ceza Dairesinin, 17.06.2020 tarihli ve 2020/4491 Esas, 2020/5855 Karar sayılı kararıyla;
“Haczedilerek muhafaza için yediemin sıfatıyla teslim edilen mahcuz malların satış mahallinde hazır edilmemesinin TCK’nın 289. maddesinde düzenlenen muhafaza görevini kötüye kullanma suçunu oluşturmayacağı kabul edilmekle birlikte, somut olayda satış günü, yeri ve saatinin icra müdürlüğünce 10.03.2015 tarihinde sanığa usulünce tebliğ edilmiş olduğunun ve satış mahallinin mahcuz malların haczedildiği ve sanığa yediemin olarak teslim edildiği sanığa ait adres olarak belirlendiğinin, sanığın tebliği almasına rağmen satışı engellemek amacıyla mahcuz malların bulunduğu adresi satış gününde kapalı tutarak muhafazası altındaki mahcuz malları satıştan kaçırmış olduğunun anlaşılmış olması karşısında, sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluştuğu gözetilmeden, CMK’nın 223/2-c maddesi uyarınca beraatine karar verilmesi, nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir
4. … 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.12.2021 tarihli ve 2021/335 Esas, 2021/1122 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 289/1-2, 62, 50 ve 52. maddeleri uyarınca hapisten çevrili 540,00 TL ve doğrudan 20,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi, eksik araştırma yapıldığına ve suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkindir
III. OLAY VE OLGULAR
1.Haczedilerek sanığa teslim edilen bir kısım eşyanın, satış için gidildiğinde adreste olmadığı dosyada mevcut haciz zaptları ile tespit edilmiş, sanığın savunmasında, işyerindeki malzemelerin kendisine ait olduğunu, satış yapılacağının tebliğ edildiğini ancak anahtarın … yeri sahibinde olduğu için kilidi açamadığını beyan ettiği belirlenmiştir.
2. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulduğu ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE
18.06.2014 tarihinde kabul edilip 28.06.2014 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesi gereğince “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük
çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün, hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” hükmü gözetilerek, sanık hakkında yazılı şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmemesi yasaya uygun olduğundan, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
… 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.12.2021 tarihli ve 2021/335 Esas, 2021/1122 Karar sayılı kararına yönelik sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.