YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/15658
KARAR NO : 2023/483
KARAR TARİHİ : 08.02.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Antalya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.01.2013 tarihli ve 2012/596 Esas, 2013/25 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Antalya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.01.2013 tarihli ve 2012/596 Esas, 2013/25 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 24.10.2017 tarihli ve 2014/11815 Esas, 2017/4996 Karar sayılı kararı ile oy çokluğuyla onanmasına karar verilmiştir.
3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.12.2017 tarihli ve KD-2013/119429 sayılı itirazı üzerine 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin, 20.03.2018 tarihli ve 2018/1 Esas, 2018/2056 Karar sayılı kararı ile oy çokluğuyla, itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle dava dosyası, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmiştir.
4. Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 09.05.2019 tarihli ve 2018/14-283 Esas, 2019/410 Karar sayılı kararıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının değişik gerekçeyle kabulüne,
Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 24.10.2017 tarihli ve 2014/11815 Esas, 201/4996 Karar sayılı onama kararının kaldırılmasına, Antalya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.01.2013 tarih ve 2012/596 Esas, 2013/25 karar sayılı kararının …’na tebliğinin sağlanması için tevdi kararı verilmesi amacıyla dosyanın Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmiştir.
5. Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 24.12.2019 tarihli ve 2019/6402 Esas, 2019/13532 Karar sayılı kararı ile Antalya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.01.2013 tarih ve 2012/596 Esas, 2013/25 karar sayılı kararının …’na tebliğinin sağlanması için dosyanın mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
6. Antalya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.01.2013 tarihli ve 2012/596 Esas, 2013/25 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 28.12.2021 tarihli ve 2021/12648 Esas, 2021/10361 Karar sayılı kararı ile katılan mağdurenin aşamalardaki beyanları, savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın olay günü iş başvurusu yapmak için yanına gelen katılan mağdureyi model olarak işe alma vaadiyle fotoğraflarını çekmeye ikna ettikten sonra cinsel istismarda bulunduğunun anlaşılması karşısında, mevcut haliyle katılan mağdure ile sanık arasında henüz başlamış bir hizmet ilişkisi olmadığı gibi katılan mağdureye modellik yaptırılacağının söylenmesinin de hizmet ilişkisinin kurulması için yeterli olmadığı gözetilmeden sanık hakkında müsnet suçtan belirlenen cezada 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi ile artırım yapılması sebebiyle kararın oy birliği ile bozulmasına karar verilmiştir.
7. Antalya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.10.2022 tarihli ve 2022/242 Esas, 2022/1207 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanık müdafinin temyiz istemi:
Katılan mağdurenin beyanları arasında çelişkiler olduğuna, objektif hukuk kurallarına göre karar verilmediğine, sanığın savunmalarının dikkate alınmadığına, sanığın atılı suçu işlemediğine, sanığın katılan mağdurenin rızası dahilinde işi gereği katılan mağdurenin fotoğraflarını çektiğine, iş yerinde başkaca çalışanlar olmasından dolayı olayı kimsenin görmemesinin mümkün olmadığına, fotoğraflardaki yüz ifadesinde katılan mağdurenin tedirgin olmadığına, sanığa iftira atıldığına, intikal tarihinin olayın üzerinden altı gün geçtikten sonra yapıldığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, vesair hususlara ilişkindir.
2. Katılan mağdure vekilinin temyiz istemi:
Taraflar arasında hizmet ilişkisinin varlığından dolayı hüküm kurulurken artırım maddesinin uygulanması gerektiğine, olayın sübut bulduğuna vesair hususlara ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Mahkemece; “Sanık …’nın … isimli iş yerini çalıştırmaya başladığı, ancak yasal olarak henüz çalışma izninin bulunmadığı buna rağmen internet sitesine mankenlik, fotomodellik konusunda çalışmak üzere bayan arandığı yönünde ilanlar verdiği ve bu ilanı gören … …’ün yaptığı internet üzerinden yaptığı iş başvurusuna geri dönüş yapıldığında …’nin beraberinde katılan mağdur …’de iş yeri olarak kullanılan ve henüz 15 gündür faaliyette olduğu belirtilen ancak çalışanların iki ya da üç gündür iş yerine gelip gittiği giriş katta bulunan daireye gittikleri, iş yerinde çalışan görevli … …’in başvuruyu aldıktan sonra mağdurenin yanında … … olduğu halde … ile görüşme yaptığını ve fotoğraf çekilmesine izin verdiği, fotoğraf çekimi için öncelikle şikayet hakkını kullanmayan … …’ün fotoğraflarının çekildiği, daha sonra sanık tarafından …’in fotoğraflarının çekilmesi için mutfağa götürüldüğü, fotoğraf çekimi yapılan yerin kapısı açık olmakla birlikte koridordan gidilerek mutfağa geçildiği, çalışan personelin mutfağı görme imkanının bulunmadığı gibi dosyadaki fotoğraflardan da anlaşılacağı üzere mağdurenin olayın meydana geldiği çekimde mutfak kapısının karşısındaki bölüm de değil, koridordan görünmeyecek duvar tarafında çekimlerinin yapıldığı ve çekim sırasında mağdure beyanında belirtildiği üzere poposuna, beline, bacaklarına, dokunmak suretiyle cinsel istismarda bulunulduğu, sanığın, arkadan vücudunu mağdureye dayamak suretiyle cinsel istismarda bulunduğu anlaşılmış sanığın henüz resmi olarak faal olmayan iş yerinde model olarak iş verebileceğini söyleyerek mağdurenin fotoğraf çektirmesini sağlayarak bu şekilde hile kullanarak bu iş için profesyonel bir alan olmamasına rağmen mutfakta fotoğraf çekme işlemini yaparak üzerine atılı çocuğa karşı cinsel istismar suçunu işlediği kabul edilmiş, sanık ile katılan arasında henüz başlamış bir hizmet ilişkisi olmadığı gibi katılana modellik yaptırılacağının söylenmesinin de hizmet ilişkisinin kurulması için yeterli olmadığı dikkate alındığından sanık hakkında TCK’nın 103/3 maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiş.” şeklindeki gerekçeyle hüküm kurulduğu belirlenmiştir.
2. Dosya kapsamında bulunan deliller;
Sanığa ait nüfus ve adli sicil kayıtları, ekonomik ve sosyal durum araştırması, sanık savunması, mağdur beyanları, tanık anlatımları, fotoğraf çıktıları dava dosyasında mevcuttur.
IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafii ile katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.10.2022 tarihli ve 2022/242 Esas, 2022/1207 Karar sayılı kararında sanık müdafii ile katılan mağdure vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafii ile katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
08.02.2023 tarihinde karar verildi.