YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/11476
KARAR NO : 2023/910
KARAR TARİHİ : 06.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/294 E., 2021/770 K.
SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’na muhalefet
HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi
TEMYİZ EDENLER : Katılan … İdaresi vekili, sanık
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Gemlik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.01.2015 tarihli ve 2014/555 Esas, 2015/49 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi, aynı Kanun’un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesi ve 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 3 yıl 9 ay hapis ve 500 gün karşılığı 10.000,00 TL adlî
para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, sanığa verilen hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve kaçak eşyaların müsaderesine karar verilmiştir.

2.Gemlik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.01.2015 tarihli ve 2014/555 Esas, 2015/49 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 11.06.2020 tarihli ve 2017/9712 Esas, 2020/8947 Karar sayılı ilâmıyla;
“…Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen “Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir.” şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK’nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,
Kabule göre de;
Sanık hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan ve 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 89. maddesiyle değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18-son cümle delaletiyle anılan Yasanın 3/5. maddesi uyarınca temel ceza belirlendikten sonra, aynı Yasanın 3/10. madde ve fıkrası gereğince uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,…” nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Gemlik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.10.2021 tarihli ve 2020/294 Esas, 2021/770 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrasının son cümlesi delaletiyle aynı Kanun’un 3 üncü maddesinin beşinci ve onuncu fıkraları, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun’un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin birinci, altıncı ve yedinci fıkraları, 5607 sayılı Kanun’un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Kanun’un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 125 gün karşılığı 2.500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ve kaçak eşyaların müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1.Sanığın temyiz isteği, aleyhine verilen kararın mağduriyetine neden olduğuna, olay nedeniyle pişman olduğuna, 5 yıldır bu işi yapmadığına, başkalarının yanında kaldığına ve mağdur durumda olduğuna, aleyhine verilen cezanın kaldırılarak temyizini talep ettiğine, sunulan ve re’sen belirlenecek durumlar karşısında karara itiraz ettiğine ve temyizine karar verilmesine ilişkindir.

2.Katılan … İdaresi vekilinin temyiz isteği, suçun işlenmesinde kullanılan aracın müsaderesine hükmedilmesi gerektiğine, açıklanan ve resen dikkate alınacak nedenlerle sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler yönüyle mezkur kararın onanması ve suçun işlenmesinde kullanılan aracın müsaderesi ile yargılama giderleri ve vekalet ücretlerinin sanığa yükletilmesine karar verilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1.Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, sanığın kullanmış olduğu … plakalı araçla kaçak
sigara getirdiği ve sattığı şeklinde alınan ihbar üzerine aracın takibe alınarak durdurulduğu, sanığa ihbar sorulduğunda aracın bagajında sigara olduğunu beyan ederek poşetler içerisinde bulunan kaçak sigaraları görevlilere rızasıyla teslim ettiği ve önleme araması kararına istinaden yapılan aramada 348 paket kaçak sigara ele geçirildiği, bunun üzerine “Delilleri yok etme, değiştirme ve gizleme ihtimalinin bulunması sebebiyle gecikmesinde sakınca bulunan hal olduğundan” şeklindeki gerekçe ile verilen Cumhuriyet savcısının yazılı emrine istinaden sanığın ikametinde yapılan aramada 4858 paket kaçak sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2.Sanık aşamalarda, suça konu sigaraları satmak için bulundurduğunu beyan ederek atılı suçu ikrar etmiştir.

3.Sanığın adli sicil kaydında, Gemlik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.11.2011 tarihli, 2011/145 Esas ve 2011/317 Karar sayılı dosyasında, 13.01.2012 tarihinde kesinleşen, 5607 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen erteli 5 ay hapis cezasına ilişkin tekerrüre esas mahkumiyet hükmünün bulunduğu, anılan hükmün uyarlama yargılaması bakımından değerlendirilmesi sonucunda 21.10.2021 tarihli ek karar ile uyarlama yargılaması yapılmasına yer olmadığına karar verildiği bu nedenle tekerrüre esas olduğu belirlenmiştir.

4.Bozma üzerine yapılan yargılamada sanık alınan savunmasında, maddi durumu yeterli olmadığı için gümrüklenmiş değerin iki katı tutarını yatıramayacağını beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE
1.İddianamede nakil aracının müsaderesine ilişkin bir talep bulunmadığı gibi Mahkeme tarafından da temyize konu bir hüküm kurulmadığı anlaşıldığından, bu konuyla ilgili temyiz talebi inceleme dışı bırakılmıştır.

2.Sanık hakkında kurulan hüküm, Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 08.04.2014 tarihli, 2013/7-591 Esas, 2014/171 Karar ve 16.05.2017 tarihli, 2015/398 Esas, 2017/272 Karar sayılı kararlarında ayrıntıları belirtildiği gibi; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işleniş yer ve zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirilip sanığın eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve hakkında 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının tartışılarak belirlenmesi bakımından;

Temyiz incelemesine konu bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 22.08.2014, iddianame düzenleme tarihinin ise 12.11.2014 olduğu,

Sanık hakkında temyiz edilmeden kesinleşen Orhangazi 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/209 Esas, 2020/669 Karar sayılı dosyasında suç tarihinin 11.06.2014, iddianame düzenleme tarihinin ise 15.09.2014 olduğu, anlaşılmakla;

Bu dosyalardaki eylemlerin benzer suç vasfına yönelik olduğu gözetilerek suç tarihine ve işlenen suçun niteliğine göre adı geçen sanığın eylemlerinin 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesi kapsamında
zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi bakımından, sanığa ait kesinleşen dosyanın getirtilip incelenerek ilgili belgelerin örneklerinin dosya arasına konulması, eylemin 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesi kapsamında değerlendirilmesi halinde kesinleşen cezanın mahsubunun düşünülmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi, nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gemlik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.10.2021 tarihli ve 2020/294 Esas, 2021/770 Karar sayılı kararına yönelik katılan … İdaresi vekili ve sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.02.2023 tarihinde karar verildi.