Yargıtay Kararı 18. Hukuk Dairesi 2006/3547 E. 2006/4834 K. 06.06.2006 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 18. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2006/3547
KARAR NO : 2006/4834
KARAR TARİHİ : 06.06.2006

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde 15.615.348.000 eğitim ve öğretim masrafının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Davacı vekili dava dilekçesinde davalı …’nın 100.Yıl Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Tarih Bölümü araştırma görevlisi iken 2547 Sayılı Yasanın 35.maddesi uyarınca kadrosunun geçici olarak Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstütüsüne tahsis edildiğini ve burada doktoraya başlayabilmesi için Van ….Noterliğinin 16.12.1999 gün ve 25729 sayılı mecburi hizmet yükümlülüğünü öngören düzenleme şeklindeki taahhüt senedini imzaladığını, davalının Ankara Üniversitesinde alması gereken derslerden başarısız olması nedeniyle kaydının silindiğini, tekrar 100.Yıl Üniversitesinin Fen-Edebiyat Fakültesindeki görevine başladığını, böylece Üniversiteyi zarara uğrattığını ve taahhütname gereklerini yerine getirmediğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hak saklı kalmak kaydıyla yükümlüye yapılan masrafların tutarı olan 15.615.348.000 TL.’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsilini istemiş, mahkemece bozma sonrası verilen kararda davanın kısmen kabulü yolunda hüküm kurulmuştur.
Dosya içindeki bilgi ve belgelerden; yukarıda sözü edilen ve davalı tarafından imzalanan taahhütname içeriğinden, …’nın “doktora öğrenimim sonunda başarısız olduğum taktirde görevlendirmemin sona erdirilmesine kadar Üniversitece borç yapılmış olan tüm masrafların her biri için tediye ve sarf tarihinden itibaren tahakkuk ettirilecek kanuni faizi ve sair vergi ve kanuni ödemelelerle birlikte tediye ödeyeceğim” şeklinde taahhütte bulunduğu, yapılan yargılama sonunda mahkemece verilen ilk kararda davanın reddi yönünde hüküm kurulduğu ve bu hüküm Yargıtay 15.Hukuk Dairesince “aynı yüklenme senedinde davalı öğrenim sonunda başarısız olduğu taktirde yapılan tüm masrafların sarf tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte ödemeyi kabullenmiştir. Davalılar, sözleşmenin hata, hile veya zorla imza ettirildiğini ileri sürmemişlerdir. Bu durumda bilirkişiden rapor alınarak davacı idarenin davalıya eğitimi sırasında yaptığı masrafları tespit ettirip faizin de dava tarihinden itibaren talep edildiği dikkate alınarak karar verilmesi gerekirken reddinin doğru olmadığı” gerekçesi ile hüküm bozulduğu, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda bu kez bilirkişiden de rapor alınmadan salt davalıya maaş bedeli olarak ödenen 7.807.674.000 TL.nin dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacıya ödenmesine ve fazla talebin reddine karar verilmiş olduğu anlaşılmıştır.
Yargıtay uygulamalarında, araştırma görevlileri tarafından noterlikçe düzenlenip ilgili idarelere verilen taahhütnamelerde açıkça maaş ödemelerinin de iadesinin taahhüt edilmesi halinde maaşın iadesi, aksi taktirde bunun dışında kalan masrafların tahsili kabul edilmektedir. Davalının düzenlemiş olduğu yüklenme ve kefalet senedinde, salt masrafların iadesinden bahsedilmekte, maaş ödemelerinin iade edileceğine dair herhangi bir hüküm bulunmamaktadır. Bu durum karşısında hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda davalıya yapılan maaş dışındaki tüm masraflar uzman bilirkişiye hesaplattırılıp varsa bu miktara hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabule göre de, reddedilen miktar üzerinden davalı taraf yararına vekalet ücretine hükmedilmemiş olması,
Doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 06.06.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.