YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/16640
KARAR NO : 2023/1012
KARAR TARİHİ : 08.02.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/424 E., 2022/533 K.
SUÇ : 4733 sayılı Kanun’a muhalefet
HÜKÜM : Düşme, kaçak eşyanın müsaderesi, nakil aracının iadesi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Red
Katılan vekiline 06.04.2022 tarihli gıyabi kararın UETS vasıtası ile 18.04.2022 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmakla;
Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 ncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 nci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 nci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun(5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 ncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Van 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.03.2014 tarihli ve 2013/292 Esas, 2014/142 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 4733 sayılı Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun’un ( 4733 sayılı Kanun) 8 nci maddesinin dördüncü fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 ncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 11 ay 25 gün hapis ve 1000 gün karşılığı 20.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Van 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.03.2014 tarihli ve 2013/292 Esas, 2014/142 Karar sayılı kararının sanıklar tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 08.03.2021 tarihli ve 2018/13292 Esas, 2021/3505 Karar sayılı ilâmıyla;
“..1-Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanıkların eyleminin 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinden sonra 11/04/2013 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Yasa ile 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesinin yürürlükten kaldırılarak atılı suça ilişkin düzenlemenin 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesi kapsamı içine alındığı ve halen yürürlükte bulunan 6545 sayılı Yasa ile değişik 3/18. maddesi ile de aynı düzenlemenin korunduğu cihetle,
Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen “Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir.” şeklindeki düzenlemenin sanıklar lehine hükümler içermesi, yine 7242 sayılı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla,
Suç tarihinde yürürlükte olan 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi ile 6545 ve 7242 sayılı Yasalar ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesinin yollamasıyla 3/5, 3/10, 3/22, 5/2. maddeleri somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri ile 5237 sayılı TCK’nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,
2- Sanıklar hakkında gün adli para cezasının uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesi yerine TCK’nun 52. maddesinin yazılması suretiyle CMK’nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,
3- 24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
4- Ele geçen kaçak eşyanın, 5607 sayılı Kanunun 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK’nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken uygulama yeri bulunmayan 4733 sayılı Yasaya atıfta bulunarak tasfiyesine de hükmolunması
5- Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi’nin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,
…” nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Van 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.04.2022 tarihli ve 2022/424 Esas, 2022/533 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin ikinci fıkrası ile 5271 sayılı Kanun’un 223 ncü maddesinin sekizinci fıkrası, 5607 sayılı Kanun’un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Kanun’un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca sanıklar hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine, kaçak eşyanın müsaderesine ve nakil aracının müsaderesine yer olmadığına karar verilmiştir.
4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 01.12.2022 tarihli ve 2022/74341 sayılı, red görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan … vekilinin temyiz isteği, sanıklar hakkında düşme ve nakil aracının iadesine ilişkin kararın eksik inceleme ile kurulduğundan bahisle bozulmasına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, sanık …’un kullandığı, sanık …’ın yolcu olarak bulunduğu araçta 3944 karton gümrük kaçağı sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır.
2. Sanıklar hakkında zamanaşımını kesen son işlem tarihinin 24.03.2014 tarihli mahkumiyet hükmü olduğu anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
1. UYAP sisteminden yapılan kontrolde 06.04.2022 tarihli gıyabi kararın katılan … vekiline 18.04.2022 tarihinde UETS yolu ile tebliğ edildiği anlaşıldığından tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.
2. Van 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.04.2022 tarihli ve 2022/424 Esas, 2022/533 Karar sayılı kararında; sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanunun 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendine göre suç için asli dava zamanaşımı süresinin 8 yıl olduğu ve zamanaşımını kesen son işlemin 24.03.2014 tarihli mahkumiyet kararı olup, hüküm tarihinde öngörülen 8 yıllık asli zamanaşımı süresinin tamamlandığının anlaşılması nedeniyle hukuka aykırılık görülmemiştir.
3. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan … vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Van 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.04.2022 tarihli ve 2022/424 Esas, 2022/533 Karar sayılı kararında katılan … vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan … vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
08.02.2023 tarihinde karar verildi.