YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/11502
KARAR NO : 2023/1270
KARAR TARİHİ : 14.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/1074 E., 2020/486 K.
SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılık Kanunu’na muhalefet
HÜKÜM : Beraat, müsadere
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma, zamanaşımı nedeniyle düşme

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Adana 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.10.2013 tarihli ve 2013/643 Esas, 2013/1695 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun’un 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis ve 4 gün karşılığı 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun’un 54 üncü maddesi uyarınca kaçak eşyanın müsaderesine
karar verilmiştir.

2.Sanığın temyizi üzerine anılan kararın, Dairenin 01.07.2020 tarihli ve 2017/12162 Esas, 2020/10620 Karar sayılı ilâmı ile sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken mahkumiyetine karar verilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bozma üzerine verilen ve temyiz incelemesine konu Adana 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.12.2020 tarihli ve 2020/1074 Esas, 2020/486 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan beraatine, 5237 sayılı Kanun’un 54 üncü maddesi uyarınca kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteği sanığın mahkumiyeti gerekirken beraatine karar verilmesi nedeniyle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE
1.Sanığın yargılama konusu; 07.03.2013 tarihinde yürürken elinde taşıdığı poşetinden 2 adet kaçak cep telefonu ele geçirilmesi eylemi için 5607 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2.5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 10.10.2013 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten itibaren 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin temyiz inceleme gününe kadar dolduğu belirlenmiştir.

3.Suça konu eşya, imei numaraları yasal olmayan kaçak telefondur. Dava zamanaşımına uğrasa dahi, niteliği bakımından müsadereye tabi eşyanın 5237 sayılı Kanun’un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müsadere edilmesi gerekmiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.12.2020 tarihli ve 2020/1074 Esas, 2020/486 Karar sayılı kararına yönelik katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, davaya konu kaçak eşyanın 5607 sayılı Kanun’un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Kanun’un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca MÜSADERESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.02.2023 tarihinde karar verildi.