YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/382
KARAR NO : 2023/1817
KARAR TARİHİ : 06.03.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜMLER : 1. İstinaf başvurusunun eleştirilerek esastan reddi
2. İstinaf başvurusunun reddi
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği hükmolunan cezanın süresine göre reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. Diyarbakır 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.06.2018 tarihli ve 2018/236 Esas, 2018/497 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 8 yıl 4 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.
B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 02.10.2020 tarihli ve 2018/1647 Esas, 2020/924 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince hükme yönelik Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun eleştirilerek esastan reddine, sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 279 uncu maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
1. Şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine,
2. Adil yargılanma hakkının türevi olan silahların eşitliği ve çelişmeli yargılama ilkelerinin ihlal edildiğine,
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Olay tarihinde Pirinçlik J. Krk. Komutanlığı önünde yapılan yol kontrolünde….Seyahat firmasına ait otobüste seyahat eden sanığın valizinde yapılan arama neticesinde, ele geçen maddenin miktarı ve ele geçirilme şekli dikkate alındığında sanığın suçtan kurtulmaya yönelik beyanlarına itibar edilmeyerek sanığın üzerine atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Cumhuriyet savcısı tarafından yapılan istinaf başvurusunun incelenmesinde; İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükme tekerrür hükümlerinin uygulanmaması nedeniyle yapılan eleştiri dışında isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Sanık müdafii tarafından yapılan istinaf başvurusunun incelenmesinde; istinaf başvurusunun yasal süresinden sonra yapıldığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
1. Gerekçeli kararın başlık kısmında suç tarihinin “04.01.2018” yerine “04.01.2017” olarak yazılması, mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak değerlendirilmiştir.
2. Sanık hakkında temel adli para cezası miktarı belirlenirken, suç tarihine göre gün adli para cezasının alt sınırı olan 1000 gün yerine “5 gün” olarak belirlenmesi suretiyle eksik adli para cezası tayin edilmiş ise de; aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
A. İstinaf başvurusunun eleştirilerek reddine dair hükmün incelenmesinde;
İlk Derece Mahkemesince sanık ve müdafiinin yüzüne karşı 28.06.2018 tarihinde tefhim edilen hükme karşı sanık müdafii tarafından bir haftalık yasal süreden sonra 06.07.2018 tarihinde istinaf edildiği, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 279 uncu maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca reddine karar verildiği ve bu kararın da sanık müdafii tarafından temyiz edildiği anlaşılmakla; 5271 sayılı Kanun’un 279 uncu maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca “istinaf başvurusunun reddine” dair verilen kararın itiraz yasa yoluna tabi olduğu anlaşılmıştır.
B. İstinaf başvurusunun eleştirilerek esastan reddine dair hükmün incelenmesinde;
İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
1. Gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesi kısmında “4 gün” yerine “75 tam gün” ibaresinin yazılması,
2. İlk Derece Mahkemesi hükmünden sonra 15.04.2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’la yapılan değişiklik nedeniyle 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunmasının,
Hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; her iki hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
V. KARAR
A. İstinaf başvurusunun reddine dair hükmün incelenmesinde;
Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle istinaf başvurusunun reddine dair verilen kararın itiraz yasa yoluna tabi olması nedeniyle hükmün İNCELENMESİNE YER OLMADIĞINA,
İtirazla ilgili gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,
B. İstinaf başvurusunun eleştirilerek esastan reddine dair hükmün incelenmesinde;
Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 02.10.2020 tarihli ve 2018/1647 Esas, 2020/924 Karar sayılı istinaf başvurusunun eleştirilerek esastan reddi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,
1. Gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesine ilişkin kısmından “75 tam gün” ibaresinin çıkartılması ve yerine “4 gün” ibaresinin eklenmesi,
2. 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine “Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli iptal kararı ve 15/04/2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’la yapılan değişiklikler gözetilerek sanık hakkında, TCK’nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin yazılması,
Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılıkların DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Diyarbakır 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
06.03.2023 tarihinde karar verildi.