YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/13694
KARAR NO : 2023/1910
KARAR TARİHİ : 02.03.2023
BOZMA ÜZERİNE
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/421 E., 2022/419 K.
SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’na muhalefet
HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın ve suçta kullanılan nakil aracının müsaderesi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Gaziantep 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.07.2014 tarihli ve 2014/110 Esas, 2014/892 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’na (5607 sayılı Kanun)
aykırılık suçundan 5607 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesinin onbirinci fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, suça konu motorinin ve suçta kullanılan nakil aracının 5607 sayılı Kanun’un 13 üncü maddesi yollamasıyla 5237 sayılı Kanun’un 54 üncü maddesi gereğince müsaderesine karar verilmiştir.
2.Gaziantep 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.07.2014 tarihli ve 2014/110 Esas, 2014/892 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 23.12.2020 tarihli ve 2019/24735 Esas, 2020/20526 Karar sayılı ilâmıyla;
“…Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 61. maddesi ile 5607 sayılı Kanun’un 3/22. maddesine eklenen “Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir.” şeklinde düzenlemenin sanık lehine hükümler içerdiği, yine aynı Kanun’un 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun’un 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK’nin 7. maddesi ve 7242 sayılı Kanun’un 63. maddesi ile 5607 sayılı Kanun’a eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası mucibince ilgili hükümlerin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yerel mahkemece yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu…” nedeniyle sair yönleri incelenmeyen hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
3.Gaziantep 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.03.2022 tarihli ve 2021/421 Esas, 2022/419 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında 5607 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan, aynı Kanun’un 3 üncü maddesinin onbirinci fıkrasının son cümlesi delaleti ile 3 üncü maddesinin beşinci, onuncu ve yirmiikinci fıkraları, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve aynı Kanun’un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1 yıl hapis ve 40,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesi uyarınca hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, suça konu kaçak motorinin 5607 sayılı Kanun’un 13 üncü maddenin birinci fıkrası delaletiyle 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğince müsaderesine, Gaziantep 3.Sulh Ceza Mahkemesinin 2014/142 Değişik İş sayılı kararıyla tasfiyesine karar verildiğinden, tasfiye edilmişse bedelin hazineye irat kaydına, suçta kullanılan nakil aracının 5607 sayılı Kanun’un 13 üncü maddenin birinci fıkrası delaletiyle 54 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince müsaderesine karar verilmiştir.
4.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 09.11.2022 tarihli ve 2022/71119 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği,
Suça konu akaryakıta ait para cezasını ödeyecek gücü olmadığına, aracına 2014 yılında elkonulduğuna ve iadesini talep ettiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.Kaçak akaryakıt satışı yapıldığı bilgisi üzerine dosyada mevcut önleme araması kararı kapsamında yapılan aramada, sanığa ait kamyonette ve depo görünümlü yerde bulunan plastik bidonlar içerisinde 3180 litre kaçak akaryakıt ele geçirildiği anlaşılmıştır.
2.Yakalanan kaçak akaryakıt hakkında düzenlenen kaçak eşyaya mahsus tespit varakası dosya arasına alınmıştır.
3.Ulusal marker tespit tutanağı ve motorin analiz raporuna göre, ele geçen akaryakıtın cinsinin motorin olduğu, kontrol sonucunda ulusal marker seviyesinin geçersiz çıktığı bildirilmiştir.
4.Sanık bozma öncesi alınan savunmasında, suça konu motorini tarla kiralayarak sürmek için aldığını ve motorini aracı ile olay yerine getirdiğini beyan etmesine rağmen bozma sonrası alınan savunmasında, suça konu akaryakıtın İran’dan gelen tırlardan emanet olarak bırakıldığın beyan etmiştir.
5.Soruşturma aşamasında kendisine etkin pişmanlık hususunda ihtarat yapılmayan sanık hakkında, mahkemece sanığa yapılan etkin pişmanlık ihtarında suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hazinesine ödediği takdirde cezada yapılacak indirim oranının “1/2” olacağının bildirildiği ve sanığın ödeyecek gücünün olmadığını beyan ettiği anlaşılmıştır.
6.Sanık hakkında 5607 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesinin onbirinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açıldığı ve 6545 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Kanun’un üçüncü maddesinin beşinci, onuncu ve yirmiikinci fıkraları uyarınca ek savunma hakkı tanındığı anlaşılmıştır.
7.Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE
1.Olay ve olgular bölümünde belirtildiği üzere, kaçak akaryakıt satıldığı ihbarı üzerine önleme araması kararına istinaden sanığa ait kamyonette ve depo görünümlü yerde bulunan plastik bidonlar içerisinde 3180 litre marker seviyesi geçersiz akaryakıt ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda, yapılan aramanın usulüne uygun ve ele geçen motorinin ticari miktarda olduğu ve sanığın eyleminin sabit olduğu belirlenmekle, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.
2.Sanığın savunmasında da belirtildiği üzere, suça konu motorinin olay yerine sanığa ait olan ve suçta kullanılan nakil aracı ile getirildiği, dava konusu eşyanın, nakil aracının yüküne göre miktar ve hacim bakımından ağırlıklı bölümünü oluşturduğu gibi somut olayda aynı aracın, sanık tarafından ikinci kez kaçakçılık suçunda kullanıldığı ve suça tahsis edildiği dikkate alındığında, nakil vasıtasının müsaderesinin işlenen suça nazaran daha ağır sonuçlar doğurmayacağı ve 5237 sayılı Kanun’un 54 üncü maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca hakkaniyete de aykırı bir yanın
bulunmadığı anlaşıldığından, suçta kullanılan nakil aracının müsaderesine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
3.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.03.2022 tarihli ve 2021/421 Esas, 2022/419 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
02.03.2023 tarihinde karar verildi.