YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/15587
KARAR NO : 2023/369
KARAR TARİHİ : 25.01.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI :
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Kütahya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.02.2016 tarihli ve 2014/30 Esas, 2016/221 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Katılan … Vekilinin Temyiz İstemi
Katılan … vekilinin temyiz dilekçesinde, mahkeme kararının usul ve yasaya aykırı olduğu iddia edilmektedir.
III. OLAY VE OLGULAR
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
İlk derece mahkemesi müşteki beyanları, mesaj tespit tutanağı, dosyada mevcut diğer tutanaklar, abonelik sözleşmesi, imza incelemesi ile sanığın üzerine kayıtlı telefon hattına ilişkin abonelik sözleşmesi altındaki imzanın sanığın mevcut mukayese imzaları ile karakteristik özellikler yönünden farklılıklar göstermesi, sanığın aşamalardaki istikrarlı savunmalarında suçlamaları kabul etmemesi ve müşteki ile herhangi bir tanışıklığının bulunmaması karşısında sanığın cezalandırılmasına yeter her türlü şüpheden uzak, kesin, somut ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle sanığın beraatine dair karar vermiştir.
IV. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kütahya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.02.2016 tarihli ve 2014/30 Esas, 2016/221 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
25.01.2023 tarihinde karar veildi.