YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/14413
KARAR NO : 2023/529
KARAR TARİHİ : 09.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Reşit olmayanla cinsel ilişki
HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle Değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 13.10.2015 tarihli ve 2015/32491 Esas sayılı iddinamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 104 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi gereğince cezalandırılması istemli İzmir 7. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açılmıştır.
2. İzmir 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.01.2016 tarih, 2015/784 Esas ve 2016/78 Karar sayılı ilamı ile sanığın üzerine atılı suçtan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereğince beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan mağdure vekili; sanığın ifadelerinin çelişkili olduğunu, sanığın eyleminin çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğunu, görevli ve yetkili mahkemenin ağır ceza mahkemesi olduğunu, bilimsel kriterlerin gerekçeli kararda tartışılmadığını, mağdure beyanlarına itibar edilmediğini, sanığın küçüğün sızması ve uyku halinden faydalanarak Adli Tıp Kurulu raporunda açıklandığı üzere eylemini gerçekleştirdiğini beyan ederek temyiz isteminde bulunmuştur.

2. O yer Cumhuriyet savcısı; dosya içerisinde mevcut mağdure ve müşteki beyanları, sanığın savunması, tanık beyanları ve mağdureyle ilgili adli tıp raporları karşısında sanığın suçunun sabit olduğunu, sanığın eyleminin sorguya sevk edildiği maddelere girmesi ihtimaline binaen görevsizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devam edilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğunu beyan ederek temyiz isteminde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR
İlk derece mahkemesi; “İddia, sanık savunması, müşteki beyanı, mesaj tutanakları ile dosya kapsamı itibarıyla; sanığın … … isimli arkadaşının doğum günü olması nedeniyle kutlamaya çağırması üzerine arkadaşının evine gittiği, burada mağdure … … ile tanışıp hep birlikte bara eğlenmeye gittikleri, barda eğlendikleri sırada mağdurenin sanığa ilgi gösterip dansa kaldırdığı, arkadaş olmak istediği yönünde mesajlar gönderdiği, doğum günü eğlencesinin bitiminde de mağdurenin evlerine gitmek istememesi nedeniyle sanığı eve gitmek istemediğini belirtip kendisini arayan arkadaşlarına da kuzenine gittiğini söylemesini istemesi üzerine sanığın da telefon ile arayan arkadaşlarına kuzenine gittiği yönünde yalan söylediği, eve gitmek istememesi üzerine birlikte internetten tespit ettikleri bir aparta taksi ile giderek burada bir gece kaldıkları, gece kaldıkları evde mağdurenin rızası ile cinsel ilişki boyutuna ulaşmayacak şekilde öpüşmek ve cinsel organın sürtülmesi şeklinde seviştikleri, ertesi gün mağdurenin sanıktan ayrılıp başka bir içkili mekana gidip orada tanıştığı kişilerin evlerine giderek orada kaldığı, sanık ile mağdurenin kiraladıkları apartta rıza ile seviştikleri ancak cinsel birleşme yaşamadıkları sabit olup, mağdurenin rızası ile gerçekleşmiş olan bu olayda zorla veya hile ile alıkoyma, sevişme veya cinsel birlikte olma gibi bir olayın olmadığı, mağdurenin yargılama aşamasında sanığın kendisine zorla ve tehditle cinsel ilişkide bulunduğunu beyan etmesine karşın gerek mesaj tutanakları ve gerekse soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısı huzurunda verdiği ifadeleri ile çeliştiği, sanığın dosyaya sunmuş olduğu mesajların içeriği itibarıyla da tamamıyla mağdurenin kendi isteği ile sanık ile arkadaş olup, eve gitmek istemeyerek sanık ile kiraladıkları aparta giderek seviştikleri, olaydan sonra kaldıkları aparttaki yatağın çarşafındaki kan izlerinin tamamıyla adet kanamasına ait kan izleri olduğunun belirlenmesi de nazara alındığında gerek mağdurenin soruşturma aşamasındaki beyanları ve gerekse mesajlar ve diğer delillerin tamamıyla sanığın savunmasını doğruladığı, bu nedenle sanığın samimi savunmasına bu nedenle itibar etmek gerektiği, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 104 üncü maddesinin 1 inci fıkrasında suçun rıza ile cinsel ilişkide bulunmak olup, cinsel ilişki boyutunda olmayan eylemin bu

suçun unsuru olmadığı, sevişmenin bu kapsamda kalmayıp, suç olarak ta düzenlenmediği, bu kapsamda sanığın mağdure ile rızası dahilinde cinsel ilişki boyutuna varmayan sevişmesi şeklindeki eylemde suçun unsurları itibarıyla oluşmadığından beraatine karar vermek gerektiği kanaatine varılmıştır.

Her ne kadar zorla cinsel ilişkide bulunulduğu, çocuğun cinsel istismarı suçu kapsamında kaldığından görevsizlik kararı verilmesi talep edilmiş ise de; bu suçlar yönünden soruşturma yapılıp ek kovuşturmaya yer olmadığına karar verilip bu kararların da kesinleşmiş olması, iddianamedeki anlatımla bağlılık gereği görevsizlik kararı verilmemiştir.” gerekçeleriyle sanık hakkındaki hükmü tesis etmiştir.

IV. GEREKÇE
Katılan mağdure vekili ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yönünden;
Dosya kapsamında bulunan mağdureye ve katılanın beyanları, sanığın kısmî ikrar içeren savunması, soruşturma aşamasında alınan tanık ifadeleri, mağdur hakkında aldırılan 14.04.2015 tarihli İzmir Adli Tıp Şube Müdürlüğünün raporu, mesaj içerikleri ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın suç tarihinde on beş yaşından büyük mağdureyle cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen başka bir neden bulunmaksızın rızası dahilinde cinsel ilişkiye girdiği anlaşıldığından sanığın 5237 sayılı Kanun’un 104 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan cezalandırılması gerekirken beraatine karar verilmesi sair temyiz itirazları ve resen göz önüne alınan hususlar da nazara alındığında hukuka aykırılık olarak görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.01.2016 tarihli ve 2015/784 Esas, 2016/78 Karar sayılı kararına karşı katılan mağdure vekili ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.02.2023 tarihinde karar verildi.