YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/8886
KARAR NO : 2023/2644
KARAR TARİHİ : 27.03.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
Kahramanmaraş 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.09.2021 tarihli ve 2020/508 Esas, 2021/479 Karar sayılı kararı ile, hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca verilen 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun’un 58 inci maddesi uyarınca ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin hükmün, istinaf edilmeksizin 15.10.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.
Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 16.03.2022 tarihli ve 2022/1812 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının,12.05.2022 tarihli ve KYB-2022/44164 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının,12.05.2022 tarihli ve KYB-2022/44164 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
” Kahramanmaraş 3. Asliye Ceza Mahkemesince sanığın cezalandırılmasına ve cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş ise de, tekerrüre esas alınan Kahramanmaraş 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.11.2017 tarihli ve 2017/738 esas, 2017/821 sayılı kararında sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmadığı, sanığın adli sicil kaydında başkaca tekerrüre esas alınacak ilam da bulunmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
A. Şüpheli hakkında, 03.02.2018 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, Kahramanmaraş Cumhuriyet Başsavcılığının 27.01.2020 tarihli ve 2018/3509 soruşturma, 2020/35 sayılı kararı ile, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı maddenin üçüncü fıkrası uyarınca bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararın 02.03.2020 tarihinde şüpheliye tebliğ edilerek tedbirin infazı için 20.03.2020 tarihinde Kahramanmaraş Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,
B. Kahramanmaraş Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce infaz işlemlerine başlandığı, şüphelinin 14.08.2020 tarihinde yeniden uyuşturucu madde kullandığının teknik yöntemlerle tespit edilmesi üzerine erteleme kararının kaldırılarak Kahramanmaraş Cumhuriyet Başsavcılığının 30.09.2020 tarihli ve
2020/16507 Soruşturma, 2020/4895 Esas, 2020/3564 sayılı iddianamesi ile Kahramanmaraş 3. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,
C. Kahramanmaraş 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.09.2021 tarihli ve 2020/508 Esas, 2021/479 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun’un 58 inci maddesi uyarınca ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği, kararın istinaf edilmeksizin 15.10.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği,
Anlaşılmıştır.
D. Kahramanmaraş 3. Asliye Ceza Mahkemesince sanığın cezalandırılmasına ve cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş ise de, tekerrüre esas alınan Kahramanmaraş 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.11.2017 tarihli ve 2017/738 Esas, 2017/821 Karar sayılı kararının 06.04.2018 tarihinde kesinleştiği, inceleme konusu suç tarihinin ise 03.02.2018 olduğu dikkate alındığında, suç tarihi itibariyle sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas ilamı bulunmadığı gibi, tekerrüre esas alınan Kahramanmaraş 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/738 Esas, 2017/821 Karar sayılı ilamında tekerrür hükümleri uygulanmadığından ikinci kez tekerrür şartlarının da oluşmadığı gözetilmeden, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.
E. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi;
“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.”
Şeklinde düzenlenmiş olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.
III. KARAR
1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,
2. Kahramanmaraş 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.09.2021 tarihli ve 2020/508 Esas, 2021/479 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,
3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden;
“Hüküm fıkrasında yer alan tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin beşinci paragrafın hüküm fıkrasından çıkarılmasına, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımların aynen bırakılmasına”
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
27.03.2023 tarihinde karar verildi.