YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/17914
KARAR NO : 2023/1479
KARAR TARİHİ : 27.02.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği
temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.05.2012 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
B. Manavgat 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.02.2013 tarihli ve 2012/508 Esas, 2013/93 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.
C. Sanığın denetim yükümlülüklerini yerine getirmemesi ile sanık hakkında dosya tekrar ele alınarak yapılan yargılamada 05.06.2014 tarihli karar ile sanığın denetim yükümlülüklerine uymaması ile gerekli tebligatın yapılmaması nedeniyle infazın kaldığı yerden devamına karar verilerek, 09.09.2014 tarihinde kesinleşmiştir.
D. Manavgat 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.12.2015 tarihli ve 2015/171 Esas, 2015/1307 Karar sayılı kararı ile sanığın denetimli serbestlik tedbiri yükümlülüklerine uymaması ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci fıkrası, 50 nci maddesi ve 52 nci maddesi uyarınca 6.000,00 TL adli para cezasına karar verilmiştir.
E. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün bozulması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle;
1- Uyuşturucu maddenin ele geçirildiği yerin iş yerinde herkesin girip çıktığı bir yer olduğuna,
2- Şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil olmadığına,
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Suç tarihinde sanığın, temyiz dışı sanık…..’a ait Side Beldesi …. Mahallesi …. Caddesi üzerinde bulunan Koleksiyon Halı isimli işyerinde çalıştığı, sanığın uyuşturucu ticareti yaptığını, çalışmakta olduğu işyerinde uyuşturucu bulundurduğunun ihbarı üzerine, Koleksiyon …. isimli işyerinde yapılan aramada çay ocağının içerisinde bulunan dolapta gazete parçalarına sarılı vaziyette yaklaşık olarak toplam 2.15 gram ağırlığında 2 paket gubar esrar maddesi bulunduğu, sanığın üzerine atılı kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurmak suçunu işlediğine dair yeterli şüphenin bulunduğu anlaşılmakla,
hakkında açılan davada denetimli serbestlik tedbirine hükmedildiği, sanığın tedbirin yükümlülüklerine uymaması ile dosya tekrar ele alınarak sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Sanığın aşamalardaki savunmalarında ele geçen uyuşturucu madde ile ilgisinin olmadığını, arama yapılan iş yerinde çalışmadığını beyan ettiği anlaşılmakla; 04.07.2012 tarih, 2012/1485 Cumhuriyet Başsavcılığı Esas Defter Numarası ile …. numaralı emanet eşya numarasına kayıtlı ele geçen uyuşturucu madde ambalajları üzerinde parmak izi bulunup bulunmadığı, herhangi bir iz bulunması durumunda bu izlerin sanığa ait olup olmadığının belirlenmesi amacıyla Adli Tıp Kurumu veya uzman bir kurum ya da kuruluşa inceleme yaptırılmasından sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Manavgat 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.12.2015 tarihli ve 2015/171 Esas, 2015/1307 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
27.02.2023 tarihinde karar verildi.