Yargıtay Kararı 6. Ceza Dairesi 2023/9496 E. 2023/9394 K. 20.03.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/9496
KARAR NO : 2023/9394
KARAR TARİHİ : 20.03.2023

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Tehdit
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … Cumhuriyet Başsavcılığının 07.03.2012 tarih 2012/9291 No.lu iddianamesi ile sanık hakkında tehdit suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106/2-a-c, 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemli kamu davası açılmıştır.

2. Yapılan yargılama sonucu … 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.05.2013 tarihli ve 2012/938 Esas, 2013/515 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 106/2-a-c ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. … 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.05.2013 tarihli ve 2012/938 Esas, 2013/515 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin , 11.03.2019 tarihli ve 2014/46504 Esas, 2019/3956 Karar sayılı ilâmıyla;
“1)Sanık …’ın, katılanın çocuğu göstermek istememesi üzerine tartışma çıktığını, katılanın babasının elinde sopayla dışarı çıktığını beyan etmesi ve katılanın, olayın yaşandığı sırada evde anne ve babasının da olduğunu, diğer sanık …’ün bıçak çıkardığını, sanık …’ın olay yerinden kısa bir süreliğine ayrılıp elinde sopayla dönerek evin camlarını kırdığını beyan etmesi karşısında, olaylar zincirinin kurulabilmesi, kimin hangi hareketinin hangi harekete neden olduğunun belirlenebilmesi için sanıkların savunmaları ile karşılaştırılmak üzere olayla ilgili bilgileri olabileceği değerlendirilen katılanın babası … ve annesi …’ın yöntemince duruşmaya davet edilip, tanık sıfatıyla ifadelerinin alınması, mağdurun yeniden ayrıntılı olarak beyanının tespit edilmesi, tüm kanıtların yöntemince irdelenmesinden sonra, sonucuna göre sanığın hukuksal durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden ve her iki suç yönünden TCK’nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünün sanıklar hakkında uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,
2)Sanık …’ın katılanın velayeti altında bulunan müşterek çocuğunu görmek amacıyla diğer sanık …’ü de yanına alarak katılanın ailesiyle yaşadığı evine gidip konuştukları sırada katılanın çocuğu göstermek istememesi üzerine katılanı tehdit ettiklerinin kabulü karşısında, ani çıkıp gelişen olayda sanıklar arasında fikir ve irade birliğinin ne şekilde oluştuğu açıklanıp tartışılmadan eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle birlikte tehdit suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,”
Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine yapılan yargılama sonucu … 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.03.2020 tarihli ve 2019/600 Esas, 2020/280 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun’un 106/2-a, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın Temyiz Sebepleri;
1. Hakkında verilen mahkumiyet hükmünün bozulması gerektiğine,
2. Vesaire,
İlişkindir.

III. GEREKÇE
Sanığın, arkadaşı …’ın (temyiz dışı sanık) boşandığı eşi olan katılanın, evine sanık … ile birlikte …’ın çocuğunu görmek istediğini söylemesi sonrası aynı araç ile gittiği, öncesinde araç içerisinde kaldığı, ancak sanık … ile mağdur ve tanıkların aralarında tartışma başlaması üzerine olaya dahil olduğu ve bıçak göstererek katılana “çocuğu göster yoksa kan çıkacak” şeklinde söz söylediğinin kabul edildiği dava konusu olayda;
Sanığa yüklenen 5237 sayılı Yasa’nın 106/2-a maddesinde tanımlanan tehdit suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e, 67/4 üncü maddelerinde öngörülen 12 yıllık uzayan dava zamanaşımı süresinin suç tarihi olan 11.09.2010 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş olduğu anlaşılmıştır.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle … 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.03.2020 tarihli ve 2019/600 Esas, 2020/280 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

20.03.2023 tarihinde karar verildi.