YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/14613
KARAR NO : 2023/1478
KARAR TARİHİ : 22.02.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/7 E., 2022/56 K.
ŞİKAYETÇİ : Gümrük İdaresi
SUÇ : 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun’a muhalefet
HÜKÜM : Mahkûmiyet, eşya müsaderesi
TEMYİZ EDENLER : Sanık, şikâyetçi Gümrük İdaresi vekili
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi ret, kısmi onama, kısmi bozma
1.Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteği yönünden; sanığın eyleminin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibarıyla 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri Ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun (4733 sayılı Kanun) kapsamında kaldığı, bu suçtan zarar görenin de … Bakanlığı olduğu cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresi’nin hükmü temyize hakkı bulunmadığı anlaşılmıştır.
2.Sanık …’ın temyiz isteği yönünden; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Karakoçan Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.05.2017 tarihli ve 2016/81 Esas, 2017/80 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 4733 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2.Karakoçan Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.05.2017 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 02.12.2020 tarihli ve 2018/6873 Esas, 2020/17620 Karar sayılı ilâmıyla; “…Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanık …’ın eyleminin 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinden sonra 11/04/2013 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Yasa ile 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesinin yürürlükten kaldırılarak atılı suça ilişkin düzenlemenin 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesi kapsamı içine alındığı ve halen yürürlükte bulunan 6545 sayılı Yasa ile değişik 3/18. maddesi ile de aynı düzenlemenin korunduğu cihetle,
Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen “Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir.” şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine 7242 sayılı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla,
Suç tarihinde yürürlükte olan 4733 sayılı Yasa ile 6545 ve 7242 sayılı Yasalar ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın ilgili hükümleri (5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesinin yollamasıyla 3/5, 3/10, 3/22, 5/2) somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri ile 5237 sayılı TCK’nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu…” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3.Karakoçan Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.02.2022 tarihli ve 2021/7 Esas, 2022/56 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında kaçakçılık suçundan 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrasının son cümlesi delaleti ile aynı Kanun’un 3 üncü maddesinin beşinci, onuncu, yirmiikinci fıkraları ile 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ve 40,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, suça konu adli emanetteki eşyaların müsaderesine, katılan … Bakanlığı lehine vekâlet ücreti verilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık …’ın temyiz sebebi; mahkûmiyet hükmünün gerekli inceleme ve araştırma yapılmadan kurulduğuna, dosyada kuvvetli suç şüphesi olduğuna dair delil bulunmadığına ve hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre; ihbar üzerine gecikmesinde sakınca bulunan hâl sebebi ile Cumhuriyet savcısından alınan arama kararına istinaden kolluk görevlilerince sanığın sevk ve
idaresindeki, temyiz dışı sanık İrfan Alten’in yolcu olarak bulunduğu araçta yapılan aramada 300 karton kaçak sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır.
2.Sanık … bozma öncesi savunmasında; araçta kaçak sigara olduğunu arama yapılıncaya kadar bilmediğini beyan ettiği, bozma sonrası alınan savunmasında ise önceki beyanlarını tekrar ettiğini, daha önce Devlet Hazinesi’ne ödeme yaptığını, suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerini ödeyecek maddi durumunun olmadığını beyan etmiştir.
IV. GEREKÇE
A.Gümrük İdaresi Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden
Sanığın eyleminin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle 5752 sayılı Kanun ile değişik 4733 sayılı Kanun kapsamında kaldığı, bu suçtan zarar görenin de … Bakanlığı olduğu cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresinin hükmü temyize hakkı bulunmadığı anlaşılmakla, Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
B.Sanık …’ın Temyiz İsteği Yönünden
Sanık hakkında kurulan hüküm;
1.15.04.2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun’un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının “Yedinci fıkrası hariç, 3 üncü maddede tanımlanan suçlardan birini işlemiş olan kişi, etkin pişmanlık göstererek suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hazinesine;
a. Soruşturma evresi sona erinceye kadar ödediği takdirde, hakkında bu Kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza yarı oranında,
b. Kovuşturma evresinde hüküm verilinceye kadar ödediği takdirde, hakkında bu Kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza üçte bir oranında indirilir. Bu husus, soruşturma evresinde Cumhuriyet Savcısı tarafından şüpheliye ihtar edilir. Soruşturma evresinde ihtar yapılmaması hâlinde kovuşturma evresinde hâkim tarafından sanığa ihtar yapılır.” hükmünü içerdiği cihetle, soruşturma aşamasında kendisine etkin pişmanlık hususunda ihtarat yapılmayan sanık hakkında, mahkemece suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı hüküm tarihine kadar Devlet Hazinesine ödediği takdirde cezada yapılacak indirimin “yarı oranında” olacağının bildirilmesi gerektiği dikkate alınarak, sanığın suça konu kaçak eşyaya ilişkin kamu zararını giderip gidermediği de araştırılıp sonucuna göre 7242 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun’un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, ödeme yapması halinde doğacak hukuki sonuçlar açıkça sanığa bildirilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
2.Karakoçan Cumhuriyet Başsavcılığının 2012/123 numaralı iddianamesinde kaçak eşyanın müsaderesi talep edilmediği halde sanığa bu hususta ek savunma hakkı da verilmeden adlî emanete kayıtlı sigaraların müsaderesine kararı verilmesi nedenleriyle hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
A. Gümrük İdaresi Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden
Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Karakoçan Asliye Ceza Mahkemesinin 21.02.2022 tarihli, 2021/7 Esas, 2022/56 Karar sayılı kararına yönelik Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteğinin karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8
inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Sanık …’ın Temyiz İsteği Yönünden
Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Karakoçan Asliye Ceza Mahkemesinin 21.02.2022 tarihli, 2021/7 Esas, 2022/56 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
22.02.2023 tarihinde karar verildi.