YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/16980
KARAR NO : 2023/942
KARAR TARİHİ : 27.02.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI :
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Elbistan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.03.2016 tarihli, 2015/888 Esas ve 2016/173 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğa karşı cinsel taciz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 12 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 23.10.2020 tarihli ve 14-2016/278537 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiin temyiz isteği; sanığın samimi bir şekilde ikrarda bulunmasına karşın temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak kurulması, sanığın abisinin özür dilemesi üzerine müştekilerin şikayetten vazgeçmeleri, devamında sanığın eylemini tekrarlamaması ve sabıkasının bulunmamasına karşın dosya kapsamı ile uymayan pişmanlık göstermeme gerekçesi ile takdiri indirim, erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmamasına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Mahkemesince yapılan yargılama neticesinde; evli olan sanığın 2014 yılının son aylarından itibaren katılanı fiziki olarak takip ederek katılanın reddine karşın ısrarlı bir surette “Seninle arkadaş olmak istiyorum, ciddi düşünüyorum” şeklinde sözler sarf etmek ve yine 26.04.2015 günü sanığın katılan ile karşılaşması üzerine “Sen sevgilinle mi buluşuyorsun, neden benim teklifimi kabul etmiyorsun” şeklinde sözler sarf etmek suretiyle atılı çocuğa karşı cinsel taciz suçunu işlediği kabul olunarak mahkumiyetine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
1. Sanığın, katılanın reddine karşın arkadaşlık isteğini yineleme şeklindeki devamlılık ve ısrar içeren eylemlerinin cinsellik içermemesi karşısında mevcut haliyle eylemin 5237 sayılı Kanun’un 123 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunu oluşturup, öngörülen cezanın üst sınırının iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektirmesi ve mahkemece mahkumiyet hükmü kurulmasının ardından 17.10.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’la yeniden düzenlenen 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesindeki basit yargılama usulüne dair kanuni düzenlemeden sonra 7188 sayılı Kanun’un geçici 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendine yönelik olarak 19.08.2020 günlü, 31218 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 25.06.2020 tarih ve 2020/16 Esas, 2020/33 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’a 7188 sayılı Kanun’un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin (d) bendinde yer alan “Kovuşturma evresine geçilmiş” ibaresinin, aynı bentte yer alan “Basit yargılama usulü” yönünden Anayasa’ya aykırı bulunarak iptal edilmesi karşısında, anılan karara istinaden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.
2. Bozma sebebine göre Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.
V. KARAR
Gerekçede açıklanan nedenlerle Elbistan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.03.2016 tarihli, 2015/888 Esas ve 2016/173 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
27.02.2023 tarihinde karar verildi.