YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2023/711
KARAR NO : 2023/776
KARAR TARİHİ : 13.02.2023

MAHKEMESİ : … Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasından dolayı yapılan yargılamada, İlk Derece Mahkemesince verilen ara karar ile ihtiyati tedbir kararına yapılan itiraz yönünden yeniden değerlendirme yapılmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

Ara kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 30.12.2022 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin, verilen kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 394 üncü maddesinin beşinci fıkrasına göre kesin olduğu, aynı Kanun’un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi gereğince temyiz edilemeyeceği gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi; geçici hukuki korumalar kapsamında kalan ihtiyati tedbir ile ilgili Bölge Adliye Mahkemesinin 30.12.2022 tarihli ek kararına ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin, geçici hukuki korumalara ilişkin kararları, 6100 sayılı Kanun’un 394 üncü maddesinin beşinci fıkrasına göre kesin olup aynı Kanun’un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi gereğince temyiz edilemez.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR
Açıklanan sebeple;
Bölge Adliye Mahkemesince verilen 30.12.2022 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Bölge Adliye Mahkemesinin geçici hukuki korumalara ilişkin verdiği kararlara karşı temyiz yoluna gidilmesi mümkün olmayıp temyiz talebinin kötü niyetle yapıldığı anlaşıldığından, 6100 sayılı Kanun’un 368 inci maddesi yollamasıyla aynı Kanun’un 329 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz talep eden davalı asılın takdiren 3.000,00 TL disiplin para cezası ile CEZALANDIRILMASINA,

Para cezasının İlk Derece Mahkemesince yerine getirilmesine,

Aşağıda yazılı peşin harcın istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.