YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/16040
KARAR NO : 2023/500
KARAR TARİHİ : 08.02.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI :
Sanık haklarında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Serik 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.04.2016 tarihli, 2016/110 Esas, 2016/360 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği:
Gerekçede delil yetersizliği, hüküm kısmında suç olarak tanımlanmaması sebebiyle beraat kararı vererek çelişkiye düşülmesi, katılanın, sanığı tanımadığı ve iftira atmasını gerektirir somut bir olguda bulunmadığı halde katılanın beyanına üstünlük tanınarak mahkûmiyet kararı verilmesi gerekirken yetersiz gerekçe ile beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Katılanın … ailesi ile birlikte geldikleri, olay günü ise katılanın akşam saatlerine yemekhane bölümünde yemek yediği, odasına gittiği sırada sanığın katılanı görmesi üzerine odaya kadar katılanı takip ettiği, katılanın odaya girdiği sırada sanığın odadan içeri baktığı daha sonra da sanığın … masasında bulunan telefondan katılanın konakladığı odayı arayarak katılana ”Sizinle tanışmam mümkün mü” demek sureti ile cinsel tacizde bulunduğundan bahisle sanık hakkında kamu davası açılmıştır.
2. Yerel mahkeme tarafından ise; sanığın katılana yönelik cinsel taciz eyleminde bulunduğuna dair delil bulunmadığı, otel güvenlik kamerası görüntüleri ve sanığın telefon görüşmesi yaptığına dair kamera kaydının suçun sübutuna ilişkin kesin delil sayılamayacağı, sanığın savunmasının aksinin ispatlanamadığı, sanığın atılı suçu işlediği hususunda cezalandırılmasına yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilememesi ve şüpheden sanık yararlanır ilkesi de değerlendirilerek sanığın beraatine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Serik 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.04.2016 tarihli, 2016/110 Esas, 2016/360 Karar sayılı kararında o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
08.02.2023 tarihinde karar verildi.