YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/17910
KARAR NO : 2023/275
KARAR TARİHİ : 23.01.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI :

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Hatay 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.06.2016 tarihli ve 2015/500 E, 2016/472 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında reşit olmayanla … ilişki suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 104 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebebi; mağdurenin her aşamada çelişkili beyanlarda bulunduğu, gerçek dışı anlatımlarda bulunarak … ilişkinin rıza dışı gerçekleştiğini iddia ettiği, bir başkasıyla yaşadığı … ilişki neticesinde ortaya çıkan hamilelik sebebiyle iftira attığı, üzerine atılı suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığı, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği, geçmişte sabıkası bulunmamasına rağmen temel ceza verilirken alt sınırdan uzaklaşıldığı ve hakkında takdiri indirim maddesinin uygulanmadığı, lehine olan yasal düzenlemelerin gerekçesiz şekilde uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Olay tarihinde daha önceden aralarında arkadaşlık bulunan sanık ile müştekinin birlikte otele giderek burada rıza ile ilişkiye girdikleri, ilişki sonrasında müştekinin hamile kaldığı ve … ismi verilen çocuğun dünyaya geldiği, yapılan DNA incelemesinde çocuğun biyolojik babasının sanık olduğunun belirlendiği, bu nedenlerle eylemin reşit olmayanla … ilişki suçunu oluşturduğu kabul edilerek eylem sonucunda mağdurenin hamile kalması ve çocuk doğurması, sanığın suçu inkarı dikkate alınarak alt sınırdan ayrılmak suretiyle cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Dosya kapsamında bulunan deliller;
Sanık savunması, mağdure ve babası olan katılan …’in beyanları, 18.10.2015 tarihli doğum raporu, Adli Tıp Kurumu Biyoloji İhtisas Dairesinin 31.03.2016 tarihli raporu ve Hatay Doğum Hastanesi tarafından düzenlenen adlî muayene raporu dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE
1. Sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası kapsamında takdiri indirim nedeni uygulanmasına karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirildiği ve “Sanığın yargılamaya olumlu katkısının bulunmaması, geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri…” şeklindeki yerinde, yeterli ve kanunî gerekçeye istinaden sanık hakkında takdiri indirim nedeni uygulanmamasına karar verildiği anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Mahkemece 5237 sayılı Kanun’un Cezanın belirlenmesi başlıklı 61 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kriterler ile aynı Kanun’un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasında ifade edilen cezada orantılılık ilkesi göz önünde bulundurulmak suretiyle ”Sanığın eylemi sonucunda müştekinin hamile kalması ve çocuk doğurması…” şeklindeki yerinde, yeterli ve kanunî gerekçeye istinaden kurulan hükümde, temel cezanın “2 yıl 6 ay” hapis cezası olarak belirlenmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle de hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Hatay 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.06.2016 tarihli ve 2015/500 E, 2016/472 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.01.2023 tarihinde karar verildi.