Yargıtay Kararı 9. Ceza Dairesi 2022/12152 E. 2023/634 K. 14.02.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/12152
KARAR NO : 2023/634
KARAR TARİHİ : 14.02.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI :

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.05.2013 tarihli ve 2009/435 Esas, 2013/129 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 103 üncü maddesinin altıncı fıkrası, 62 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.05.2013 tarihli ve 2009/435 Esas, 2013/129 Karar sayılı kararının sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 22.06.2021 tarihli ve 2020/6113 Esas, 20210/4436 Karar sayılı kararı ile sair temyiz itirazları reddedilerek, suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur düzenlemesi gözetilerek, lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili maddeleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi, her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi gerektiğinden bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.05.2013 tarihli ve 2009/435 Esas, 2013/129 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten sonraki ancak 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi, 62 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 06.09.202 tarihli ve 9-2022/93512 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiin temyiz isteği; verilen kararın usul ve esas bakımdan hukuka aykırı olduğuna ve kararın kaldırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Suç tarihi olan 08.02.2007 tarihinde on iki yaşından küçük mağdure …’un annesi olan katılan … ile birlikte tanık …’nın evine gittikleri, sanık …’nin de tanık …’nın kardeşi olduğu, katılan … ile …’nın pazara gittikleri ve evde sanık, sanığın yeğeni … ile mağdurenin kaldıkları, sanığın yeğenini odadan dışarıya çıkarttığı ve mağdureyi yatağa yatırıp dudağından öptüğü, bu sırada mağdurenin arkadaşı … gelince sanığın mağdureyi bıraktığı, pazardan gelen katılanın dudağındaki morarmayı görmesi üzerine kızına ne olduğunu sorduğu, mağdurenin bir şey yok demesi üzerine tokat attığı ve eve gittiklerinde tekrar sorduğunda önce sanığın vurduğunu söyleyip sonra sanığın kendisini çekyata yatırıp dudağından öptüğünü söylediği tüm dosya kapsamından anlaşılmıştır. Büyükçekmece Devlet Hastanesinin mağdureye ait 09.02.2007 tarihli raporuna göre mağdurenin alt dudakta ekimoz ve ödem mevcut olup Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulu’nun raporlarına göre mağdurenin 08.02.2007 tarihinde mağduru bulunduğu cinsel istismar olayı nedeniyle ruh sağlığının bozulduğu belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE
1. Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.05.2013 tarihli ve 2009/435 Esas, 2013/129 Karar sayılı kararında, mağdurenin aşamalardaki beyanları, Büyükçekmece Devlet Hastanesinin mağdureye ait 09.02.2007 tarihli raporuna göre mağdurenin alt dudakta ekimoz ve ödem mevcut olduğuna dair raporu, Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulu’nun mağdure hakkındaki raporları ve sanığın soruşturma aşamasındaki mağdurenin yanağından ısırdım şeklindeki tevilli ikrarı dikkate alındığında sanığın mağdureyi yatırarak dudağından öpmesi eylemi sonrası mağdurenin dudağında ekimoz, ödem ve morarma olduğu, eylemin bu haliyle kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleşmediği ve 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi kapsamında çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu anlaşılmakla mahkeme hükmü hukuka aykırılık bulunmuştur.

2. 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 326 ıncı maddesinin son fıkrasına göre hüküm yalnız sanık tarafından veya onun lehine Cumhuriyet savcısı veya 291 inci maddede gösterilen kimseler tarafından temyiz edilmişse yeniden verilen hüküm, evvelki hükümle tayin edilmiş olan cezadan daha ağır olamayacağının belirtilmesi karşısında sanığın sonuç ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkının saklı tutulması gerektiği kanaatine varılmıştır.

3. Gerekçenin birinci kısmında açıklanan nedenlerle Tebliğnamedeki onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.05.2022 tarihli ve 2021/339 Esas, 2022/284 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiin temyiz isteği yerinde görüldüğünden sonuç ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi ve 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.02.2023 tarihinde karar verildi.