YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/735
KARAR NO : 2023/806
KARAR TARİHİ : 15.03.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
Sanık … hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Sanık … hakkında hükmolunan netice cezaların türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğu tespit edilmiştir.
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık … Yönünden
… Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.12.2015 tarihli ve 2015/196 Esas, 2015/290 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
Sanık … yönünden
1…. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.12.2015 tarihli ve 2015/196 Esas, 2015/290 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 nci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 1.500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2…. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.12.2015 tarihli ve 2015/196 Esas, 2015/290 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında silahla kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 nci maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2.240,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebepleri
Sanık … hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan verilen beraat kararının kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.
B.Sanık … ‘ın Temyiz Sebepleri
Kasten yaralama ve silahla kasten yaralama suçlarından hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün kanuna aykırı olduğuna,
Hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.Mahkemenin Kabulü
Mahkemece, ” Her ne kadar katılan sanık … hakkında 0,80 promil alkollü vaziyette emniyetli bir şekilde … sevk ve idare edemeyecek halde olmasına rağmen … kullanarak ve aracını kişilerin hayat, … veya malvarlığı açısından tehlikeli olabilecek şekilde sevk ve idare ederek trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu işlediğinden bahisle kamu davası açılmış ise de ADÜ ATK raporunda miktarın kişinin güvenli şekilde … sevk etmesine engel olmadığını belirttiğinden atılı suçtan beraatine ” karar verilmiştir.
2.Sanık …’a ait … kuruluşu tarafından olay günü saat 22.15 sıralarında yapılan muayene sonucu düzenlenen genel adli muayene raporunda sanığın 0,80 promil alkollü olduğu tespit edilmiştir.
3.Sanık kollukta verdiği beyanında, olay günü akşamı alkol aldıktan sonra kendine ait aracı ile arkadaşını almak için caddede seyrettiği esnada arkasından aracı ile sanık …’ın geldiğini, araçları durduklarını ve …’nın kendisine yumruk attığını beyan etmiştir.
4.Olay günü kolluk kuvvetleri tarafından düzenlenen ” Olay Yakalama Üst Arama Ve Muhafaza Altına Tutanağı ” nda, saat 21.40 sıralarında devriye görevini ifa ettikleri sırada iki otomobilin durduğunu ve … sürücülerinin tartıştıklarını görmeleri üzerine şahısların yanında durduklarında aniden her iki şahsın da araçlarına binerek trafiğe karışması üzerine peşlerinden gittiklerini, şahısların park önünde kavga ettiklerinin görülmesi üzerine şahıslara müdahale edildiği belirtilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Yönünden
Dosya içeriğine göre, sanığın, sevk ve idaresindeki araçla seyir halindeyken arkasından gelen … sürücüsü sanık … ile araçlarını durdurarak kavga etmeleri üzerine kolluk kuvvetlerinin kavgaya müdahale ettiği ve saat 22:15’te yapılan alkol ölçümüne göre 0.80 promil alkollü olduğunun tespit edildiği, yerleşik Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Dairesi uygulamalarına göre vücuttaki alkol oranının her saatte ortalama 0,15 promil azalacağı dikkate alındığında, olaydan yaklaşık 35 dakika sonra alkol ölçümün yapılmış olması karşısında, sanığın olay anında yaklaşık 0.87 – 0.88 promil alkollü olduğu ve 01.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Kanunun 19. maddesi ile değişik 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 48/7. maddesinde yer alan, ”Hususi otomobil sürücüleri bakımından 0.50 promilin, diğer … sürücüleri bakımından 0.20 promilin üzerinde alkollü olan sürücülerin trafik kazasına sebebiyet vermesi halinde, ayrıca Türk Ceza Kanununun ilgili hükümleri uygulanır” şeklindeki düzenleme karşısında; tüm dosya kapsamından sanığın anılan promil ile trafik kazasına karışmamış olması nedeniyle sanık hakkında kurulan beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
B. Sanık …’ın Temyiz İstediği Yönünden
Anayasa Mahkemesinin 07.10.2009 gün ve 27369 sayılı Resmi Gazete’de yayınlanıp, yayımından itibaren bir yıl sonra 07.10.2010 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 Karar sayılı iptal hükmünün yürürlüğe girdiği tarihe kadar, 5237 sayılı TCK’nın 50 ve 52. maddeleri ve 765 sayılı TCK hükümleri uyarınca doğrudan hükmedilip, başkaca hak mahrumiyeti içermeyen 2000 TL’ye kadar (2000 TL. Dahil) adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümleri 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı Kanunun 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olup, 07.10.2010 ila 6217 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihine kadar ise mahkumiyet hükümlerinin hiçbir istisna öngörülmeksizin temyizinin mümkün olduğu, 14.04.2011 ve sonrasında ise, doğrudan hükmedilen 3000 TL’ye kadar (3000 TL. Dahil) para cezalarının 5320 sayılı Kanunun Geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu, sanık hakkındaki kasten yaralama suçlarından 10.12.2015 tarihinde verilen 1.500,00 TL ve 2.240,00 TL adli para cezasından ibaret mahkumiyet hükümlerine karşı suç vasfına ilişkin herhangi bir temyiz istemi de bulunmadığından sanığın temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca reddedilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
V. KARAR
A. Sanık … Hakkında Kurulan Mahkumiyet Hükmü Yönünden
Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle sanık hakkında hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Sanık … Hakkında Kurulan Beraat Hükmü Yönünden
Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle … Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.12.2015 tarihli ve 2015/196 Esas, 2015/290 Karar sayılı kararında o yer Cumuhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden o yer Cumuhuriyet savcısı temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
15.03.2023 tarihinde karar verildi.