Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2020/27626 E. 2023/553 K. 24.01.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/27626
KARAR NO : 2023/553
KARAR TARİHİ : 24.01.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit, hakaret

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
… Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.03.2016 tarihli ve 2014/716 Esas, 2016/223 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında
A. Tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrası, 58 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,
B. Hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 58 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,
karar verilmiştir.
C. Tebliğname 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi yönünde görüş bildirilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği, eylemleri gerçekleştiren kişinin sanık olduğunun kesin olarak tespit edilemediği, şüpheden sanığın yararlanacağına, vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanık …’nun suç tarihi olan 29.03.2014 günü çalıştığı şirkete ait araç ile seyir halinde bulunduğu sırada trafikteki seyir meselesinden aralarında çıkan tartışma sırasında şikayetçiye sinkaflı sözler ile alenen hakaret ettiği ve öldürmekle tehdit ettiği, Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.
IV. GEREKÇE
5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtildiği üzere üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulü uygulanabileceği, somut olayda hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasında düzenlenen artırımın uygulanması karşısında tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir
A. Sanık Müdafinin Eylemi Gerçekleştirenin Sanık Olmadığı ve Şüpheden Sanığın Yararlanacağına İlişkin Temyiz İsteği Yönünden
Tüm dosya kapsamı, şikayetçinin aşamalarda değişmeyen istikrarlı anlatımları ile olay sırasında dolmuşta yolcu olan ve sanık ile herhangi bir husumeti dosyaya yansımayan tanık …’nın anlatımları, sanığın savunması ile uyumlu olmayan müzekkere cevabı karşısında, sanığın üzerine atılı tehdit ve hakaret suçlarını işlediği sabit görülmekle, hakkında mahkûmiyet kararları verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.
B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden
Sanığın üzerine atılı hakaret ve tehdit suçlarını işlediğine dair Mahkemesinin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmış olup sanığın bozma sebebi dışındaki temyiz istemleri ile vesair nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak,
1. Tekerrüre esas kabul edilen ilamın, … Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2006/419 Esas 2008/823 Karar sayılı dosyasında verilen erteli hapis cezası olup, denetim süresinin 1 yıl 3 ay olduğu, kararın 21.05.2009 tarihinde kesinleşip denetim süresinin dolduğu, 21.08.2010 tarihinde de infaz edilmiş sayıldığı, bu tarihten sonra da 5237 sayılı Kanun’un 58/2-b maddesinde belirtilen üç yıllık süre geçtikten sonra 29.03.2014 tarihinde işlenen temyize konu suçtan dolayı kurulan hükümde, belirtilen ilamın tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,
2. 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 253 üncü maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçu uzlaştırma kapsamına alınmış, yine sanığa isnat edilen 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hakaret suçu yönünden ise, uzlaşma önerisinin yapıldığı tarihte 5271 sayılı Kanun’un 253 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında engel bulunduğu gözetilerek, yeni düzenleme karşısında bu suç yönünden de uzlaşma önerisinde bulunulması gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Kanun’un 2 ve 7 nci maddeleri de gözetilip, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirmesinde zorunluluk bulunması,
Nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık … müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
24.01.2023 tarihinde karar verildi.