YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/9219
KARAR NO : 2023/395
KARAR TARİHİ : 08.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hırsızlık,Konut dokunulmazlığının ihlali

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1…. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.02.2015 tarihli ve 2014/1182 Esas, 2015/153 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 142/2-h ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; konut dokunulmazlığının ihlali suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 116/1 ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; karar verilmiştir.
2…. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.02.2015 tarihli ve 2014/1182 Esas, 2015/153 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 17. Ceza Dairesinin, 12.06.2019 tarihli ve 2018/7165 Esas, 2019/8918 Karar sayılı ilâmıyla;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03/04/2018 tarih, 2014/851 Esas ve 2018/144 Karar sayılı kararı uyarınca “Aynı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 15/11/2018 tarih, 2018/339 Esas ve 2018/536 Karar sayılı kararı uyarınca farklı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan, asıl mahkemesince yapılan sorgusu sırasında duruşmadan bağışık tutulma isteğinde bulunmayan sanığın Cumhuriyet Savcısı’nın esas hakkındaki görüşünü bildirdiği ve hükmün açıklandığı son oturumda hazır bulundurulmayıp yokluğunda yargılama yapılarak mâhkumiyetine karar verilmesi savunma hakkının sınırlandırılması niteliğinde olduğu” şeklindeki kararları uyarınca başka suçtan … E Tipi Kapalı Cezaevi’nde hükümlü olan ve duruşmalardan vareste tutulmaya dair bir talebi de bulunmayan sanığın kısa kararın okunduğu oturuma getirtilmeyerek savunma hakkının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı CMK’nun 196. maddesine aykırı davranılması, nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3.Bozma üzerine … Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.06.2021 tarihli ve 2019/1130 Esas, 2021/1067 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 142/2-h ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; konut dokunulmazlığının ihlali suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 116/1 ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi, kamera kayıtlarının incelenmediğine, sabıkalı olması nedeniyle ceza verildiğine ve suçu işlemediğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.Olay tarihinde müştekinin evinin kapısını kilitlemeden çekerek evden ayrıldığı, döndüğünde evine girilerek etrafın dağıtıldığı ve evin giriş kısmında bulunan dolabın üst tarafında bulunan 1.300,00 TL’sinin hırsızlandığını, Olay Yeri İnceleme Şube Müdürlüğü görevlilerince yapılan araştırma sonucunda evin giriş kapısında herhangi bir zorlama olmadığı, kapının kilit dilinin düşürülmesi suretiyle içeriye girildiği, eşyaların karıştırıldığının tespit edildiği, müştekinin evini gören … Sokak No:… sayılı apartmanın güvenlik kamerası görüntülerinin incelenmesinde saat 15:16 sıralarında sanık ile yanında bulunan 2 meçhul kişinin müştekinin ikamet ettiği apartmandan çıktıkları ve bir ticari taksiye binerek olay yerinden uzaklaştıklarının belirlendiği anlaşıldığından sanığın üzerine atılı suçu işlediği sabit kabul edilmiştir.
2.Tutanak tanıkları … ve … beyanlarında: … Emniyeti Hırsızlık Büro amirliğinde polis memuru olarak görev yaptıklarını, sanık hakkında hırsızlık suçundan bir çok kez işlem yaptıklarını ve bu nedenle kendisini tanıdıklarını, güvenlik kameraları görüntülerindeki kadınlardan birisinin sanık olduğuna emin olduklarını beyan etmişlerdir.
3.11.07.2014 tarihli Görüntü izleme ve tespit tutanağına göre: … sokak no:…’da bulunan apartmanın güvenlik kamera görüntülerinin incelenmesinde: kamera saatine göre saat 14.16 sıralarında 3 şüpheli bayan şahsın hırsızlık olayının meydana geldiği apartman istikametine gittikleri ve saat 14.17 sıralarında apartmana girdikleri görülmüş, şüpheli şahıslardan 1. şüphelinin sanık … olduğu değerlendirildiği belirtilmiştir.
4.Olay yeri inceleme raporuna göre: hırsızlık olayının 4 katlı binanın 1. katında bulunan 1 nolu dairede meydana gelmiş olduğu, ikametin çelik daire giriş kapısında zorlama izinin olmadığı, ikametin pvc balkon kapısı ve pencerelerinin kapalı ve sağlam olduğu, yatak odasının karıştırılmış olduğu ve yatak odasından 1.300,00 TL paranın çalınmış olduğu belirtilmiştir.
5.Sanık bozma sonrasında alınan savunmasında kamera görüntülerindeki şahsın kendisi olmadığını, görüntülerdeki şahsın … olduğunu ve o şahsın kendisine çok benzediğini yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılmasını talep ettiğini savunmuştur.
IV. GEREKÇE
1.Dosya kapsamında yer alan 11.07.2014 tarihli Görüntü izleme ve tespit tutanağına göre, kolluk görevlilerince güvenlik kamerası görüntülerindeki şahıslardan birinin daha önceden tanınan sanık olduğu yönünde değerlendirme yapılmış, tutanak tanıkları da kovuşturma aşamasında alınan beyanlarında görüntülerdeki şahıslardan birinin hakkında bir çok kez işlem yaptıkları sanık olduğunu beyan etmiş iseler de; sanığın aşamalardaki ifadelerinde görüntülerdeki şahsın kendisi olmadığını, kovuşturma aşamasında ise görüntülerdeki şahsı kendisine çok benzeyen … olduğunu beyan ederek atılı suçu işlemediğini savunması karşısında eylemi gerçekleştiren failin sanık … olup olmadığının tereddüte mahal vermeyecek şekilde belirlenmesi için, sanığın muhtelif mesafe ve açılardan yüksek çözünürlükte fotoğrafları temin edilerek, olaya ilişkin kamera görüntüleri ile birlikte Emniyet Genel Müdürlüğü veya Jandarma Komutanlığı Kriminal Dairesi Başkanlığına ya da Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi Başkanlığına gönderilip, kamera görüntülerinin olanaklı ise görüntü iyileştirmesi de yapılmak suretiyle, bu görüntüler ile sanığın fotoğrafları arasında karşılaştırma yapıldıktan ve sanığın olay tarihi itibarıyla tespit olunan tüm cep telefonu numaralarına ilişkin olarak suç tarihi ile bir gün öncesi ve bir gün sonrasını kapsar şekilde aranan, arayan numaralar ile baz istasyonlarını gösterir ayrıntılı HTS kayıtlarının ilgili GSM operatörlerinden temin edilerek ve sanığa ait cep telefonlarının suç anında olay mahallinde sinyal verip vermediğinin tespit edildikten sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ve kovuşturma sonucu yazılı şekilde hükümler kurulması,
2.Kabule göre de:
Kamera görüntüleri içeriğinde 3 şahsın müştekiye ait binaya birlikte girdiği ve çıktıklarının tespitine rağmen sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan TCK’nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması sureti ile eksik ceza tayini,
hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
… Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.06.2021 tarihli ve 2019/1130 Esas, 2021/1067 Karar sayılı kararının, Gerekçe başlığı altında açıklanan nedenlerle,1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, bozma sonrası konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
08.02.2023 tarihinde karar verildi.