YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/6851
KARAR NO : 2023/206
KARAR TARİHİ : 18.01.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI :
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İstanbul Anadolu 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.03.2015 tarihli ve 2014/569 Esas, 2015/113 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun
(5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri;
Mağdur beyanlarının çelişkili olduğuna, gerekli tanıkların dinlenmediğine, sanığın Adli Tıp Kurumuna sevkinin sağlanmasına, sanığın suçu işlediğine dair şüphe bulunduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
Dava konusu olayda, sanık 26.11.2012 günü kendi beyanına göre eski öğretmenini ziyaret etmek maksadıyla Ataşehir TEB Ortaokulu’na giderek koridorda karşılaştığı mağdureye kendisini okula yeni gelen bir … olarak tanıtarak boş bir sınıfa götürmüş ve mağdureye etek boyuyla ilgili sorular sorarak arkasından sarılmak ve yanağından öpmek suretiyle cinsel istismar eylemini gerçekleştirmiştir. Yapılan yargılamada, sanığın olay günü okul koridorlarında arkadaşı ile birlikte bulunan mağdureye kendisini okula yeni gelen … olarak tanıtarak kandırdığı, yanında bulunan arkadaşı tanık Dilan’ı sınıfına yollayarak mağdure ile yalnız kaldığı ve bir öğretmeni, aramak bahanesiyle mağdureyi boş bir sınıfa götürdüğü anlaşılmıştır. Mağdurenin anlatımını destekleyen nitelikteki tanık beyanları, kamera görüntü kayıtları, mağdure ile sanığın daha önceden tanışmıyor oluşu, aralarında herhangi bir husumetinin olmayışı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın atılı cinsel istismar suçunu kanaatine varılmakla hüküm kurulmuştur.
IV. GEREKÇE
5271 sayılı Kanun’un 182 ve 185 inci maddelerine göre sadece on sekiz yaşını doldurmayan sanık hakkındaki hükmün kapalı duruşmada açıklanabileceği, genel ahlakın veya kamu güvenliğinin kesin olarak gerekli kıldığı hallerde duruşma kapalı yapılsa dahi hükmün açık duruşmada tefhiminin zorunlu olduğu gözetilmeden karar celsesinde kapalılığın kaldırıldığına dair ara karar verilmeksizin gerçekleştirilen duruşma neticesinde kurulan hükmün kapalı oturumda okunup açıklanması suretiyle aleniyet ilkesinin ihlali hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 10. Ceza Mahkemesinin 31.03.2015 tarihli ve 2014/569 Esas, 2015/113 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.01.2023 tarihinde karar verildi.