YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/28156
KARAR NO : 2023/303
KARAR TARİHİ : 17.01.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Tehdit
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
2. Tebliğname’de tehdit suçundan kurulan beraat hükmünün onanması şeklinde görüş bildirilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz istemi, sanığın katılanı “Seni öldüreceğim.” biçimindeki sözlerle tehdit ettiğinin Mahkeme tarafından kabul edilmesi karşısında, öfkenin suç kastını kaldırmayacağı, tehdit suçunda tasarlama ögesinin bulunmadığı, söylenen sözlerin objektif olarak elverişli ve yeterli olduğu, suçun oluştuğu, kanuni olmayan gerekçeyle sanık hakkında tehdit suçundan beraat kararı verildiği, Yargıtay kararlarına ve Kanuna aykırı olan bu hükmün bozulması gerektiği talebine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanık ile katılanın olay tarihinden önce dekorasyon işi için anlaştıkları, ancak daha sonra aralarında anlaşmazlık çıktığı, bu nedenle katılanın işi bıraktığı ve yaptığı işe karşılık aldığı parayı da iade etmediği, sanığın olay tarihinde katılanın iş yerine giderek parasını istediği ve “Benim paramı verin, seni öldüreceğim, ben paramı almadan buradan gitmeyeceğim, … silahlı adamlar tutup seni öldüreceğim, seni topuğundan vurduracağım, … bu dükkanın camını penceresini indireceğim, sana neler yapacağımı göreceksin.” şeklindeki sözlerle tehdit eylemini gerçekleştirdiği iddiasıyla kamu davası açılmış ve yargılama sonucu beraat kararı verilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. (B) numaralı bentte gösterilen gerekçe çerçevesinde Tebliğname’deki onama düşüncesine iştirak edilmemiştir.
B. Tarafların aralarındaki iş ilişkisinden kaynaklı husumet nedeniyle sanığın katılandan parasını, olay ve olgular bölümünde açıklandığı üzere tehdit ederek istediğinin iddia edilmesi karşısında, taraflar arasında hukuki bir alacağının bulunup bulunmadığı, şayet var ise yüklenen eylemde alacağından fazlasını talep söz konusu ise sanığın eyleminin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun’un (5237 sayılı Kanun) 148 inci maddesinde düzenlenen yağma; aynı değerin talebi hakkında ise 5237 sayılı Kanun’un 150 nci maddesinde düzenlenen hukuki ilişkiden doğan alacağın tahsili amacıyla tehdit suçunu oluşturabileceğinden, davaya bakma ve delilleri değerlendirme görevinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması nedeniyle katılan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanunun 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle diğer yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
17.01.2023 tarihinde karar verildi.