Yargıtay Kararı 19. Hukuk Dairesi 2008/6271 E. 2009/1546 K. 27.02.2009 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2008/6271
KARAR NO : 2009/1546
KARAR TARİHİ : 27.02.2009

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı temsilcisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
– K A R A R –
Dava, iki ihale arasındaki bedel farkı olan 723.20 YTL ile 567.54 YTL ek zarardan oluşan toplam 1.290.74 YTL’nin KDV’si ile birlikte ikinci ihaleye göre bedelin yatırıldığı 27.06.2006 tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte tahsili istemine ilişkindir.
Davalı, davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne, iki ihale arasında bedel farkı olan 723.20 YTL ile ek zarar olan 567.54 YTL olmak üzere toplam 1.290.74 YTL’nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, iki ihale arasındaki bedel farkı olan 723.20 YTL üzerinden KDV hesaplanarak davalıdan alınarak davacıya verilmesine, iki ihale arasında bedel farkı olan 723.20 YTL için 27/06/2006 tarihinden tahsil tarihine kadar işleyecek reeskont faizi işletilmesine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-KDV Kanunu’nun 24/c maddesi hükmünde, vade farkı, fiyat farkı, faiz, prim gibi çeşitli gelirler ile servis ve benzer adlar altında sağlanan her türlü menfaat, hizmet ve değerlerin KDV’sinin matrahına dahil olduğu öngörülmüştür. Taraflar arasındaki sözleşmenin 14/A maddesi uyarınca hükmedilen gecikme zammının özü itibariyle faiz niteliğinde olduğu yerel mahkemenin kabulünde olduğu gibi Yargıtay’ ın yerleşik uygulaması da bu yöndedir. O halde mahkemece, faiz niteliğinde olan gecikme zammına KDV yürütülmesine olanak sağlayacak biçimde karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçelerle yazılı biçimde karar verilmesi doğru görülmemiştir.
SONUÇ : Yukarıda (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle sair temyiz itirazlarının reddi ile (2) sayılı bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 27.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.