YARGITAY KARARI
DAİRE : 18. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2005/11280
KARAR NO : 2006/1185
KARAR TARİHİ : 20.02.2006

MAHKEMESİ:Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde beş yıllık yöneticilik ücreti olarak 10.500 YTL’nin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince duruşmalı olarak temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve miktar nedeniyle duruşma istemi red olduktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Davacı vekili, dava dilekçesinde; dava konusu anataşınmazda bağımsız bölüm maliki olan davalıların, yönetici ücretini ödemediklerini ileri sürerek bunun için davalı …’den 6.000YTL, diğer davalı …’dan ise 4.500 YTL’nin dava tarihinden başlayarak tahsil tarihine kadar yürütülecek %38 oranındaki temerrüt faizi ile birlikte tahsilini istemiş, Mahkemece bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Dosya içindeki bilgi ve belgelerden; bağımsız bölüm maliki olmayan davacının, kat mülkiyetli anataşınmaza 3.12.1995 günlü kat malikleri kurulu kararı ile yönetici olarak atandığı, o günden itibaren dava tarihine kadar bu görevini sürdürmektedir. Anataşınmaza ait yönetim planının 19. maddesinde; yöneticiye ücret verilip verilmeyeceğini kat malikleri kurulunun karara bağlayacağı, Sulh Mahkmesinin ücretli yönetici tayin edebileceği ve yönetici ücretinin, kat maliklerince arsa payları oranında ödeneceğinin öngörülmüştür. 634 Sayılı Kat Mülkiyeti Yasasının 32. maddesinin üçüncü fıkrasına göre; anataşınmazın kullanılmasından veya yönetilmesinden dolayı kat malikleri arasında veya bunlarla yönetici ve denetçiler arasında veya denetçiler ile yöneticiler arasında çıkan anlaşmazlıklar kat malikleri kurulunca çözülüp karara bağlanır.
Somut olayda; yukarıda da değinildiği üzere yöneticinin, kat maliki olmadığı dışarıdan atandığı, kat malikleri kurulu kararı ile kararlaştırılmış bir ücretinin de bulunmadığı gibi bu kuruldan herhangi bir ücret de istemediği anlaşılmaktadır. Mahkemece, anataşınmaza ait yönetim planındaki düzenleme de dikkate alınarak davacı yöneticinin, kat malikleri ile arasındaki bu ücret anlaşmazlığını çözmek için Kat Mülkiyeti Yasasının 32. Maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca öncelikle kat malikleri kuruluna başvurup oradan çözüm istemesi, kat malikleri kurulunca konu çözümlenmediği takdirde mahkemeye başvurması gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 20.02.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.