YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/15826
KARAR NO : 2023/952
KARAR TARİHİ : 28.02.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI :
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
1. Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.06.2022 tarihli ve 2021/457 Esas, 2022/261 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrasının birinci cümlesi ve 62 nci maddesi uyarınca 13 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir
2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 04.10.2022 tarihli ve 2022/1503 Esas, 2022/1561 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve katılan mağdure vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca hükümde yargılama giderlerine ilişkin kısımda yer alan A bendinin 3 nolu fıkrasındaki ”Gerekçeli kararda ayrıntılı olarak dökümü gösterilen 404,20 TL yargılama giderinin sanık …’dan tahsili ile Devlet Hazinesine İRAT KAYDINA,” yerine ”Yargılama nedeniyle yapılan 33,00 TL tebligat gideri, 21,20 TL posta gideri, 350,00 TL sarf gideri ve mağdura atanan zorunlu vekil gideri 1997,00 TL olmak üzere toplam 2401,20 TL’nin sanıktan tahsili ile hazineye irad kaydına” ibaresinin eklenmesi suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
II-TEMYİZ NEDENLERİ
1. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Mağdure beyanları, tanık anlatımları ve cinsel muayene raporu ile tüm dosya kapsamı değerlendirildiğinde sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve somut delil bulunmadığı, cinsel ilişkinin sürtünme yoluyla gerçekleştiği, adli tıp raporunda da mağdurenin vücuduna organ veya sair cisim sokulduğuna dair bulguya rastlanmadığı, bu hususta mağdurenin aşamalarda değişen çelişkili beyanları olduğu, mağdurenin yaşının sanık da dahil olmak üzere çevresindeki herkes tarafından on beş yaşından büyük bilindiği, tanık beyanlarının da bu hususu teyit ettiği, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 30 uncu maddesi kapsamında hata hükümlerinin uygulanması gerektiği, mağdurenin ailesinden korktuğu için cinsel birlikteliğin yaşandığı yönünde beyanda bulunduğu, olayın bir ay sonra yargıya intikal ettiği, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
2. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi
Sanığın mağdureyi farklı tarihlerde öptüğü de göz önüne alındığında sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Suç tarihinde on dört yaşında olan mağdure ile sanığın yaklaşık bir aydır sevgili olduğu, olay tarihinde … isimli kafede buluştukları, burada bir süre sohbet etmeleri sonrasında birlikte … isimli parka gittikleri, burada sanığın, arkadaşı olan tanık …’ı arayarak yanlarına çağırdığı ve hep birlikte tanık …’ın ikametine gittikleri, mağdure ve sanığın yatak odasında baş başa kaldığı, sanığın kendi kıyafetlerini sadece altta baksırı kalacak şekilde çıkardığı, mağdurenin kıyafetlerini de tamamen çıkartarak soyduğu, burada mağdurenin yatağa uzanması üzerine tarafların rızalarıyla vajinal yoldan cinsel ilişkiye girdikleri, cinsel ilişkinin yaklaşık 15-20 dakika sürdüğü ve cinsel birleşme esnasında sanığın boşalmadan önce mağdurenin vajinasından penisini çıkarttığı, ancak mağdurenin içine boşalmış olabileceğinden korktuğu için mağdureyi tuvalete yönlendirerek cinsel organını güzelce yıkamasını ve yaşanan bu olayı kimseye anlatmamasını tembihlediği, bir süre sonra sanığın önden mağdurenin de arkadan odadan dışarıya çıktıkları ve mağdurenin tamamen soyunmuş vaziyette tuvalete doğru koştuğu, sanığın olay tarihinde on beş yaşını doldurmayan mağdureye karşı rızasıyla organ sokmak suretiyle çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği mahkemece kabul edilmiştir.
2. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, hükümde yargılama giderlerine ilişkin kısımda yer alan A bendinin 3 nolu fıkrasındaki ”Gerekçeli kararda ayrıntılı olarak dökümü gösterilen 404,20 TL yargılama giderinin sanık …’dan tahsili ile Devlet Hazinesine İRAT KAYDINA,” yerine ”Yargılama nedeniyle yapılan 33,00 TL tebligat gideri, 21,20 TL posta gideri, 350,00 TL sarf gideri ve mağdura atanan zorunlu vekil gideri 1997,00 TL olmak üzere toplam 2401,20 TL’nin sanıktan tahsili ile hazineye irad kaydına” ibaresinin eklenmesi gerektiği hususu dışında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediğinden müsnet suçtan dolayı sanık müdafii ile katılan mağdure vekilinin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
1. Suç tarihinin 12.11.2021 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
2. Olayın intikal şekli, mağdure beyanları, tanık anlatımları, sanık savunması ve İlk Derece Mahkemesinin gerekçesi nazara alınarak sanık müdafii ile katılan mağdure vekilinin sübuta ve sair hususlara ilişkin temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 04.10.2022 tarihli ve 2022/1503 Esas, 2022/1561 Karar sayılı kararında sanık müdafii ile katılan mağdure vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
28.02.2023 tarihinde karar verildi.