YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/15249
KARAR NO : 2023/641
KARAR TARİHİ : 14.02.2023
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI :
Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemilerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edildi.
Sanık müdafiin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İzmir 2. … Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.05.2016 tarihli ve 2015/172 Esas, 2016/99 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen … hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılamasında, aldırılan raporlar doğrultusunda suça sürüklenen çocuğun yaşının büyütüldüğü anlaşılmakla 5395 sayılı … Koruma Kanunu’nun (5395 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin 1 inci fıkrasının (a) bendi uyarınca mahkemenin görevsizliğine karar verilmiştir.
2. İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.10.2020 tarihli ve 2016/230 Esas, 2020/274 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan , 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılması ile hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 20.01.2021 tarihli ve 2020/982 Esas, 2021/51 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik yapılan istinaf başvusunun esastan reddine karar verilmiştir.
4. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesi kararının sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 19.04.2022 tarihli ve 2021/19969 Esas, 2022/3654 Karar sayılı kararı ile özetle “5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinde düzenlenen takdiri indirimin uygulanmasına veya uygulanmamasına ilişkin kararların da gerekçeli olmasının zorunlu olması dikkate alınarak yetersiz gerekçeyle uygulanmamasına karar verilmesi” nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
5. İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.09.2022 tarihli, 2022/323 Esas, 2022/315 Kararı ile sanık hakkında, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi; temel ceza belirlenirken somut ve denetime elverişli gerekçe gösterilmediğine, alt sınırdan uzaklaşılarak verilen cezanın dosya kapsamıyla orantılı olmadığına, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin uygulanmaması ve vekalet ücreti verilmesi gerektiğine yöneliktir.
2. Sanık müdafiin temyiz istemi; sübuta, eksik incelemeye, alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verilmesine, kararın gerekçeli olmadığına ve sanığın lehine delillerin kararda tartışılmadığına yöneliktir.
III. OLAY VE OLGULAR
Olay tarihinde mağdur ile sanığın altlı üstlü aynı binada oturdukları, katılan K.’nin oğlunun çığlığını duyması üzerine aşağı kata indiği, katılan K.’nin mağdura ne olduğunu sorduğunda sanığın da ”… abla diye seslendiği”, mağdur olan oğluna sorduğunda kendisine arka tarafını göstererek parmağı ile sanığı işaret ettiği, mağdurun kıyafetinde kan olduğu, mağdurun poposuna baktıklarında kanadığını gördükleri, bunun üzerine sanığın sürekli ”Annem, babam bunu duymasın, bundan ailemin haberi olmasın” dediği ve daha sonra polisleri çağırdıkları anlaşılmaktadır.
IV. GEREKÇE
A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteminin İncelenmesinde
1. Dosya kapsamı ile İlk Derece Mahkemesinin gerekçesi dikkate alınarak sanık hakkında üst hadden ceza verilmesi ile takdiri indirim maddelerinin uygulanmaması gerektiğine yönelik temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.
2. 5271 sayılı Kanun’un 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve Devletin kanundan kaynaklanan koruma yükümlülüğünü yerine getirdiği nazara alınarak katılan Bakanlık vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.
3. Gerekçeli karar başlığında katılan sıfatı almasına rağmen Bakanlığın müşteki olarak gösterilmiş olması, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.
B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteminin İncelenmesinde
Mahkemenin gerekçesi ile tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdani kanıya ulaşıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, bu sebeple sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.09.2022 tarihli, 2022/323 Esas, 2022/315 Karar sayılı kararında sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
14.02.2023 tarihinde karar verildi.