YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2009/1277
KARAR NO : 2009/1021
KARAR TARİHİ : 12.02.2009
Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
– K A R A R –
Davacı vekili, kredi kartı sözleşmesinin kefili olduğu gerekçesiyle müvekkili hakkında davalı Banka tarafından takip yapıldığını belirterek, söz konusu sözleşmede imzasının olmaması nedeniyle müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine, davalının alacağın %40’ından az olmamak kaydıyla kötüniyet tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, kredi kartı sözleşmesinde herhangi bir limit belirtilmediği için kefalet akdi geçerli olmadığından davacının borçlu olmadığının tespitine, şartları oluşmadığından davalı aleyhine tazminata hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
Davacı vekili kararı temyiz etmiştir.
Taraflar arasındaki uyuşmazlık kredi kartı sözleşmesinden kaynaklanmaktadır. 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu’nun 44’üncü maddesi uyarınca “Bu Kanunun uygulanmasıyla ilgili uyuşmazlıklarda kart hamilinin tüketici olması hâlinde, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22 nci ve 23 üncü maddesi hükümleri uygulanır. Kart çıkaran kuruluşlar tarafından kart hamilleri aleyhine açılacak davalarda 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun görev ve yetkiye ilişkin hükümleri uygulanır.” Somut olayda davacı banka olmayıp, kredi kartı sözleşmesinin kefili olduğundan davaya bakmak, tüketici mahkemesinin görevine girmektedir.
Mahkemece kamu düzeniyle de ilgili olan bu yön gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esasının incelenmesi doğru görülmemiştir.
SONUÇ :Yukarıda açıklanan nedenlerle; hükmün görev yönünden BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, istek hâlinde peşin harcın iadesine, 12.02.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Aslı gibidir.