YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/28220
KARAR NO : 2023/318
KARAR TARİHİ : 17.01.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Tehdit

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz istemi, sanık hakkında kurulan beraat hükmünün bozulması talebine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Kardeş olan katılan ile sanığın aralarında miras meselesi nedeniyle husumet bulunduğu, olay günü sanığın katılana iletmesi için tanık …’ye “… de gözüme gözükmesin, onu öldüreceğim.” dediği, tanık …’nin ise bu sözü katılana iletmesi için tanıklar … ve …’ya söylediği, tanıklar … ve …’nun da sanığın söylediği iddia olunan tehdit içeren sözleri katılana ilettiği iddiasıyla kamu davası açılmış, yargılama sonucu beraat kararı verilmiştir.
IV. GEREKÇE
1. Sanığın söz konusu tehdit sözünü tanık …’ye söylemediğini savunması, tanık …’nin de sanığın savunmasını doğrular nitelikte beyanda bulunması, tanıklar … ve …’nun da sanığın katılana yönelik tehdit sözlerini bizzat duymadıklarını beyan etmeleri karşısında, Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
17.01.2023 tarihinde karar verildi.