Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2020/29266 E. 2023/623 K. 25.01.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/29266
KARAR NO : 2023/623
KARAR TARİHİ : 25.01.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Tehdit

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu … Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 32 inci maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı ve güvenlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.
Tebliğname’de tehdit suçundan kurulan beraat hükmünün onanması yönünde görüş bildirilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği, mağdurun şikâyetinden vazgeçmesine ve sanığın suçu işlediğine dair delil olmamasına karşın verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğu ve re’sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın, kardeşi olan mağduru olay günü “Neden beni şikayet ettiniz, neden beni yurda gönderdiniz, sizi öldüreceğim, silah getirip sizi vuracağım.” diyerek tehdit etmesi üzerine kamu davası açıldığı, Yerel Mahkemece sanığın atılı suçu işlediği, ancak … … Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi’nin sağlık kurulu raporuna göre cezai ehliyetinin olmadığı gerekçesiyle, sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığı ve güvenlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE
A.Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden
Mağdurun ağabeyi olan sanık ile barıştıkları için şikâyetinden vazgeçtiği, sanığın suçu işlemediğine dair beyanının bulunmadığı, sanığın söylediği iddia edilen tehdit sözünün 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçunu oluşturduğu ve takibinin şikayete tabi olmadığı gözetildiğinde, hukuka aykırılık görülmemiştir.
B. Diğer Temyiz Nedenleri Yönünden
1.Akıl hastalığı nedeniyle kusur yeteneği bulunmadığı saptanan sanığa yükletilen suça ilişkin tüm kanıtlar gösterilip tartışıldıktan sonra, suçun kanıtlanması halinde 5237 sayılı Kanun’un 32 nci maddesinin birinci fıkrası ve 57 nci maddeleri uyarınca akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirine hükmolunması, kanıt bulunmaması halinde ise beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, mahkemece suçun sabit olup olmadığına dair deliller değerlendirilmeden yazılı şekilde 5237 sayılı Kanun’un 32 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesinde, hukuka aykırılık görülmüştür.
2.5237 sayılı Kanun’un 32 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca akıl hastası olduğu belirlenen sanığa, 5271 sayılı Kanun’un 150 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği zorunlu müdafii tayin edilmesine karşın, tayin edilen müdafii huzurunda savunması alınmadan savunma hakkının kısıtlanması suretiyle hüküm kurulmasında, hukuka aykırılık görülmüştür.
3.Akıl hastalığı nedeniyle hakkında ceza verilmesine yer olmadığına ve güvenlik tedbiri uygulanmasına karar verilen sanığa, 5271 sayılı Kanun’un 325 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca yargılama giderlerinin yükletilmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yargılama giderinin kamu üzerinde bırakılmasında, hukuka aykırılık görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı Kanunu’nun 326 ncı maddesinin son cümlesi uyarınca sanık hakkında cezayı aleyhe değiştirme yasağının dikkate alınmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
25.01.2023 tarihinde karar verildi.