YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/7079
KARAR NO : 2023/2897
KARAR TARİHİ : 20.03.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Zincirleme şekilde icrai davranışla görevi kötüye kullanma
HÜKÜM : Mahkumiyet
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un (6723 sayılı Kanun) 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un (5320 sayılı Kanun) 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Çayıralan Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.02.2015 tarihli ve 2014/485 Soruşturma, 2015/15 Esas, 2015/15 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında zincirleme şekilde icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca cezalandırılması, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği hak yoksunlukları uygulanması ve 58 inci maddesinin tatbiki talebiyle kamu davası açılmıştır.
2.Çayıralan Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.01.2016 tarihli ve 2015/30 Esas, 2016/10 sayılı Kararı ile sanık hakkında zincirleme şekilde icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine hükmolunmuştur.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyizi, davanın mükerrer olduğuna, işçiler arasında ödemeleri yaparken ayrım yapmadığına, kendi aldığı maaşı da işçiler için kullandığına, adaletsiz davrandığının doğru olmadığına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Suç tarihlerinde Çandır belediye başkanı olarak görev yapan sanığın, personel maaşlarını düzenli olarak ödemediği, personel maaşlarına öncelik verilmesi gerekirken vermediği, kendi maaşını düzenli aldığı, personel alacaklarının ödenmesi için bir çaba sarf etmeyerek görevi kötüye kullanma suçunu işlediği iddiasıyla kamu davası açıldığı ve cezalandırılması yoluna gidildiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Anayasa Mahkemesinin 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal Kararının infaz aşamasında gözetilmesi ile sanığın adli sicil kaydında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin on birinci fıkrası gereği ele alınması için mahkemesine ihbarda bulunulması yönünden mahallinde işlem yapılması mümkün görülmüş, gerekçeli kararın hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinde uygulama maddesi olan 5237 sayılı Kanun’un 257 nci maddesinin birinci fıkrasına yer verilmemiş ise de bu noksanlık mahallinde ikmal edildiğinden, aynı konuda kısa karardaki mevcut eksikliğin de mahallinde ikmali mümkün olduğundan, teşdit gerekçesi olarak uygulanma imkanı bulunmayan 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesinin üçüncü fıkrasına yer verilmesi ise mahkemenin diğer teşdit gerekçeleri yerinde olup sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni sayılmamıştır.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların eleştirilen hususlar dışında doğru biçimde belirlendiği, keza mükerrer olarak cezalandırıldığını belirttiği Çayıralan (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 02.05.2013 tarihli ve 2011/129 Esas, 2013/74 sayılı Kararına konu isnadın belediye
personelinin maaşlarına uygulanan hacizlerin gereği olan kesintileri yapmamak olduğu ve davaların mükerrer olmadığı anlaşıldığından sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çayıralan Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.01.2016 tarihli ve 2015/30 Esas, 2016/10 sayılı Kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebebi ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştiriler dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebebinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
20.03.2023 tarihinde karar verildi.