Yargıtay Kararı 19. Hukuk Dairesi 2008/11477 E. 2009/866 K. 09.02.2009 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2008/11477
KARAR NO : 2009/866
KARAR TARİHİ : 09.02.2009

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki karşılıklı itirazın iptali- menfi tespit davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı her iki davanın da kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
– K A R A R –
Asıl dava, kaçak elektrik tespit tutanağı sonucu düzenlenen fatura bedelinin tahsili için girişilen icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir.
Birleşen dava, 1.906.500.000 TL’lik borçtan sorumlu olunmadığının tespiti ve % 40 tazminat istemine ilişkindir.
Mahkemece, asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulüne dair kararın, asıl davacı vekilince temyizi üzerine Dairemize bozulan karara uyularak yapılan yargılama sonunda asıl davanın kısmen kabulüne, itirazın kısmen iptaline, … 3. İcra Müdürlüğü’nün 2003/6698 sayılı takip dosyasındaki takibin 571.025.834 TL üzerinden işleyecek temerrüt faizi ile birlikte devamına, birleşen menfi tespit davasının kısmen kabulüne, davalı- birleşen dosyanın davacısı …’nın takip dosyasından dolayı davacı …’a 1.335.474.166 TL borçlu olmadığının tespitine, sonuca ulaşmak yargılamayı gerektirdiğinden likit olmayan borç nedeni ile taraflar lehine tazminat takdirine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.
1-Davalı- birleştirilen davanın davacısı … vekilinin temyizi yönünden, 21.7.2004 tarih 25529 Sayılı Resmi Gazetede yayınlanan ve aynı tarihte yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu HUMK.nun 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı karar tarihi itibariyle 1.250.000.000.-TL.ye çıkarılmıştır.
Temyize konu red edilen bölümle ilgili karar yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün ¾ sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtayca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.
Bu nedenle …’nın temyiz isteminin kesinlik sınırı nedeniyle reddi gerekmiştir.

2-Davacı- birleşen davanın davalısı … vekilinin temyiz itirazlarına gelince;
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre davacı- birleşen davanın davalısı … vekilinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün onanması gerekmiştir.
SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı- birleşen davanın davacısı …’nın temyiz isteminin hükmün kendisi yönünden kesin olması nedeniyle REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı- birleşen davanın davalısı … vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, fazla yatırılan peşin harcın istek halinde davalı- karşı davacıya iadesine, 09.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.