YARGITAY KARARI
DAİRE : 18. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2006/241
KARAR NO : 2006/1050
KARAR TARİHİ : 16.02.2006

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak;
Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarına göre tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde sağlayacağı net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede, taşınmazın kuru yada sulanabilir niteliği de gözetilerek dekar başına elde edilebilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki tarım müdürlüğünün değerlendirmeye esas yıla ait verilerinin esas alınması gerekir. Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda münavebeye alınan şeker pancarı, kuru fasulye, buğday ve mısır ürünlerinin dosya içerisindeki ilçe tarım müdürlüğü verilerine göre ortalama verimleri sırası ile 5000 kg, 85 kg, 300 kg ve 4000 kg olduğu halde raporda bunların 4900 kg, 120 kg, 400 kg ve 4200 kg olarak; yine kuru fasulyenin ortalama satış fiyatı 700.000 TL/kg olduğu halde raporda 900.000 TL/kg olarak; üretim giderleri ise şeker pancarı için 198.000.000 TL, kuru fasulye için 10.500.000 (17.500.000) TL, buğday için 38.400.000 TL, mısır için 80.000.000 TL olduğu halde, raporda sırası ile 280.000.000 TL, 126.000.000 TL, 108.000.000 TL, 180.000.000 TL alınmak suretiyle kamulaştırma bedelinin hesap edilmesi doğru görülmemiştir.
Mahkemece bilirkişi kurulundan dosya içerisindeki resmi verilerin esas alındığı ek rapor alınıp denetlendikten sonra oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 16.2.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.