Yargıtay Kararı 6. Ceza Dairesi 2023/12733 E. 2023/9580 K. 27.03.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/12733
KARAR NO : 2023/9580
KARAR TARİHİ : 27.03.2023

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Silahla tehdit
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Gölhisar Cumhuriyet Başsavcılığının 23.02.2011 tarihli, 201/79 soruşturma numaralı iddianamesi ile sanık hakkında silahla tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 53 üncü ve 54 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Gölhisar Asliye Ceza Mahkemesinin 23.03.2011 tarihli ve 2011/52 Esas, 2011/61 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında silahla tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi ve 54 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve müsadereye hükmedilerek 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin altıncı fıkrası gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, aynı Kanun’un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca 5 yıl denetim süresi belirlendiği, bu kararın 26.04.2011 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

3. Gölhisar Asliye Ceza Mahkemesinin 04.09.2013 tarihli ve 2013/27 Esas, 2013/174 Karar sayılı kararı ile; sanığın denetim süresi içerisinde 18.03.2013 tarihinde işlediği köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçu nedeniyle 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 52 nci maddesi uyarınca 5 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek anılan kararın 12.01.2015 tarihinde kesinleşmesi üzerine iş bu dosyaya ihbar edilmiştir.

4. İhbar üzerine Gölhisar Asliye Ceza Mahkemesinin 01.07.2015 tarihli ve 2015/102 Esas, 2015/309 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin on birinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasına ve sanık hakkında silahla tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

5. Gölhisar Asliye Ceza Mahkemesinin 01.07.2015 tarihli ve 2015/102 Esas, 2015/309 Karar sayılı
kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 23.03.2021 tarihli ve 2018/4068 Esas, 2021/10457 Karar sayılı kararı ile;
“Hükmün açıklanmasına neden olan kasıtlı suçun, TCK’nın 154/1. maddesi uyarınca hükmolunan hakkı olmayan yere tecavüz suçu olması, 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen bu suç önceden de uzlaşma kapsamında ise de, 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesiyle, 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesinin 24 ve 25. fıkralarındaki uzlaştırma bürosuna ilişkin düzenleme dikkate alınıp, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması karşısında, hakkı olmayan yere tecavüz suçu yönünden, uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak, anılan hüküm yönünden uzlaştırma işleminin olumlu sonuçlanmış olması durumunda, sanığın denetim süresinde işlediği başkaca kasıtlı suçlardan mahkum olup olmadığı tespit edilip sonucuna göre, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanıp açıklanmayacağının değerlendirilmesi zorunluluğu,”
Nedeniye bozulmasına karar verilmiştir.

6. Bozma üzerine, Gölhisar Asliye Ceza Mahkemesinin 24.09.2021 tarihli ve 2021/433 Esas, 2021/678 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında silahla tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık …’in Temyiz Sebepleri;
1.Silahla tehdit suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına,
2.Vesaire,
İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Katılan …’ın olay tarihinden bir gün önce traktör ile …’ın evinin önünden geçtiği, buna kızan …’ın traktöre selvi yükleyen katılanın yanına gittiği, bu sırada katılanın eşi … ile aralarında tartışma çıktığı, karşılıklı olarak birbirlerine küfrettikleri, bu olaydan bir gün sonra da …’ın eniştesi olan sanık …’in katılanın evine komşu olan kayınpederinin evine geldiği, elindeki kurusıkı tabanca ile katılan …’ın evine doğru 10’dan fazla ateş ettiği anlaşılmıştır.

2. Katılanın aşamalarda tutarlı beyanlarda bulunduğu görülmüştür.

3. Sanığın savunmasında, suçta kullanılan kuru sıkı tabancanın çalışıp çalışmadığını denemek maksatlı ovaya doğru birkaç el ateş ettiğini, katılanın evine doğru ateş etmediğini savunduğu anlaşılmıştır.

4. Kolluk görevlileri tarafından düzenlenen olay yeri görgü tespit tutanağı ve olay yeri krokisi dava dosyanında mevcuttur.

IV. GEREKÇE
A.Silahla Tehdit Suçunun Unsurlarının Oluşmadığına İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden
Olay ve Olgular başlığı altında (1) numaralı paragrafta izah edildiği şekilde gerçekleşen olayda, katılanın olaya ilişkin anlatımlarının, dosyada mevcut delil niteliğindeki olay yeri görgü tespit tutanağı ve olay yeri krokisi ve sanığın tevil yollu ikrarı ile doğrulandığı anlaşılmakla, sanığın eyleminin sabit olduğu belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B.Vesaire Yönünden
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldıgı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diger temyiz sebepleri de reddedilmistir

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gölhisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.09.2021 tarihli ve 2021/433 Esas, 2021/678 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

27.03.2023 tarihinde karar verildi.