YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/27444
KARAR NO : 2023/387
KARAR TARİHİ : 19.01.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit, hakaret

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ile 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317 inci maddesi uyarınca O yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz dilekçesinin süresi içinde verilmediği anlaşılmıştır.
Sanık hakkında hakaret ve tehdit suçlarından kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanunu’nun 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu … Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca tehdit suçundan 5 ay, 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin bir ve dördüncü fıkraları ile 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hakaret suçundan ise 2
ay 27 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun’un 53 üncü ile 58 inci maddeleri uyarınca tekerrür hükümleri ile hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi, cezaların usul, Kanun ve hakkaniyete aykırı olduğu, kazanın oluşumuna katılanın sebebiyet verdiği, olayda sadece tartıştıkları, katılanın annesi tarafından darp edildiği, tanık olarak dinlenen bu kişinin mahkemeyi yanılttığı, olay anında elindeki cismin aracın anahtarı olduğu, kimseyi tehdit etmediği, tanıkların da tehdit sözünü duymadıkları ile mahkemece resen tespit edilecek nedenlerle hükümlerin bozulmasına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Taraflar arasında trafikte yaşanan tartışmada, sanığın sinkaflı sözlerle katılana alenen hakaret edip, elindeki bıçağı katılanın karnına dayayarak onu öldürmekle tehdit ettiği iddiasıyla açılan davada mahkemece eylemlerin sabit olduğu kabul edilerek sanığın atılı suçlardan cezalandırılmasına karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteminin İncelenmesinde
O yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz dilekçesinin bir aylık yasal süresinde verilmediği anlaşılmakla, temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
B. Sanığın Temyiz İsteminin İncelenmesinde
1. Sanığın aracı ile aniden katılanın kullandığı aracın önüne çıkması nedeniyle taraflar arasında trafikte yaşanan tartışmada, sanığın aleni bir yer olan cadde üzerinde katılana sinkaflı sözlerle hakaret ettiği ve aracından inen sanığın, elindeki bıçağı katılanın karnına dayadığı katılan beyanı, tanık anlatımları ile tüm dosya kapsamından anlaşılmış olup, öldürmeye yönelik tehdit söylemi katılanın aracındaki tanıklarca duyulmamış ise de, sanığın bıçağı katılanın karnına dayama biçimindeki eyleminin de bıçağın korkutucu ve öldürücü özelliği dikkate alındığında katılana yönelik ağır ve haksız bir zarara uğratmayı bildirme niteliğinde bir eylem olduğu anlaşıldığından atılı tehdit suçunun oluşacağı, sanık olay sırasında darp edildiğini belirtmiş ise de, olaydan sonra hakkında düzenlenen genel adli muayene raporunda darp ve cebir izine rastlanılmadığının belirtilmiş olması nedeniyle bu savunmasına itibar edilemeyeceği anlaşılmakla Mahkemenin kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.
2. Sanığa yükletilen hakaret ve tehdit eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Silahlı tehdit suçundan hüküm kurulurken belirlenen temel cezada 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 1 yıl 8 ay yerine 5 ay hapis cezasına hükmedilmek suretiyle eksik ceza belirlenmiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,
Sair yönlerden yapılan incelemede de hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
1. Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
2. Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
19.01.2023 tarihinde karar verildi.