YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/13015
KARAR NO : 2023/2905
KARAR TARİHİ : 20.03.2023

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Tefecilik (her iki sanık hak.), 213 sayılı Kanun’a muhalefet (sanık … hak. üç kez)
HÜKÜMLER : 1) Antalya 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.02.2020 tarihli ve 2015/303 Esas, 2020/172 sayılı Kararı ile; sanıklar hakkında atılı suçlardan mahkumiyet,
2) Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 29.01.2021 tarihli ve 2020/2915 Esas, 2021/178 sayılı asıl Kararı ile; istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi,
3) Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 22.02.2021 tarihli ve 2020/2915 Esas, 2021/178 sayılı ek Kararı ile; temyiz isteminin reddi.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 22.02.2021 tarihli ve 2020/2915 Esas, 2021/178 sayılı ek Kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrasınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrasına istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Antalya 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.02.2020 tarihli ve 2015/303 Esas, 2020/172 sayılı Kararı ile sanıklardan …’nün 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) bendi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 43 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile 62 nci maddesi uyarınca ayrı ayrı 3 kez neticeten 3 yıl 1 ay 15’er gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun’un 53 üncü maddesi gereği hak yoksunluklarına, tefecilik suçundan 5237 sayılı Kanun’un 241 inci maddesinin birinci fıkrası ile 43 üncü ve 62 nci maddeleri uyarınca neticeten 2 yıl 1 ay hapis ve 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun’un 53 üncü maddesi gereği hak yoksunluklarına, sanık …’ın ise 5237 sayılı Kanun’un 241 inci maddesinin birinci fıkrası ile 43 üncü ve 62 nci maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun’un 53 üncü maddesi gereği hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2.Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 29.01.2021 tarihli ve 2020/2915 Esas, 2021/178 sayılı Kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
3.Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 22.02.2021 tarihli ve 2020/2915 Esas, 2021/178 sayılı ek Kararı ile sanıklar müdafiinin temyiz başvurusunun, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanıklar müdafiin temyiz istemi, kararın temyizinin mümkün olduğuna, ek kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ve incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında bulunmadığı ile 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “… temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanıklar müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 22.02.2021 tarihli ve 2020/2915 Esas, 2021/178 sayılı ek Kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Antalya 13. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
20.03.2023 tarihinde karar verildi.