YARGITAY KARARI
DAİRE : 21. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2007/20684
KARAR NO : 2008/14857
KARAR TARİHİ : 25.09.2008

Davacı … Tur. İşl. San. ve Tic. Ltd. Şti ile davalı … aralarındaki istihkak davası hakkında Marmaris İcra Hukuk (İş) Mahkemesinden verilen 28.5.2007 gün ve 462-180 sayılı hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

2004 Sayılı İcra ve İflas Kanununun 4949 sayılı Yasa’nın 101. maddesiyle değişik 363. maddesi hükmüne göre; Yasa’nın yürürlüğe girdiği 30.7.2003 tarihinden sonra icra mahkemelerince verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 2.000.000.000 TL.’yi geçmesi gerekir.
İİK’na 4949 sayılı Yasa’nın 102. maddesiyle eklenen Ek 1. madde uyarınca da; bu parasal sınır, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 298. maddesi uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tesbit ve ilan edilen yeniden değerlendirme oranında artırılması suretiyle uygulanır.
2004 yılında bu parasal sınır 2.570.000.000 TL (2.570.-YTL) olarak; 2005 yılında 2.850.00.-YTL olarak uygulanmıştır. Öte yandan 18.11.2005 gün ve 25997 sayılı Resmi Gazetede ilan edilen Maliye Bakanlığı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde, 2006 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı % 9,8 olarak öngörülmüştür. Buna göre, 2006 yılında icra mahkemelerince istihkak davaları sonucunda verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 3.120.00. YTL.’sini geçmesi gerekir. 2007 yılında ise temyize konu dava değerinin 3.360.00YTL’sini geçmesi gerekir.
Somut olayda, 3.11.2006 tarihinde haczedilen mahcuzlar ile 14.11.2006 tarihinde haczedilen mahcuzlar için açılan istihkak davası 28.5.2007 tarihinde hükme bağlanmış ise de, 3.11.2006 tarihinde yapılan hacze ilişkin temyiz konusu reddedilen dava değeri 1.250.00.-YTL ve 14.11.2006 tarihinde yapılan hacze ilişkin temyiz konusu dava değeri 2004 Sayılı İcra ve İflas Kanunu’un 4949 sayılı Yasa’nın 101.maddesiyle değişik 363. maddesi hükmüne göre kesin nitelik taşımaktadır.
Bu durumda hüküm kesin nitelik taşıdığından temyiz dilekçesinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıdaki nedenlerle davalı Borçlu ve davacı 3. kişi vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, İİK’nun 363, 365/3 Eki 1. maddeleri uyarınca 25.9.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.