YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/8418
KARAR NO : 2023/2142
KARAR TARİHİ : 01.03.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/855 E., 2015/542 K.
MALEN SORUMLU : …
SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’na muhalefet
HÜKÜM : Mahkûmiyet, müsadere, nakil aracının iadesi
TEMYİZ EDENLER : Katılan Gümrük İdaresi vekili, sanık …
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî Ret, kısmî Onama
A.Sanık … Yönünden;
Sanık …’in 01.10.2015 tarihli hükümden önce 14.08.2015 tarihinde temyiz dilekçesi sunduğu, gıyabi kararın 23.10.2015 tarihinde usulüne uygun tebliği üzerine ise hükme yönelik temyiz isteminde bulunmadığı anlaşılmıştır.
B.Katılan Gümrük İdaresi Vekili Yönünden;
Sanıklar hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemesi Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Mersin 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.10.2015 tarihli ve 2014/855 Esas, 2015/542 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kaçakçılık suçundan 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla
Mücadele Kanunu’nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin onikinci fıkrası ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 51 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun’un 54 üncü maddesi, uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, ertelemeye, hak yoksunluklarına, eşya müsaderesine, nakil aracının iadesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz istemi; sanık hakkında şartları oluşmadığı halde takdiri indirim uygulandığına ve verilen hapis cezasının ertelendiğine, cezanın yetersiz olduğuna vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.Kolluk görevlilerinin 17.09.2014 tarihinde saat 19.30 sıralarında Mersin İli Şevket Sümer Mahallesi, Turgut Özal Bulvarında bulunan sanıklardan Hacı …’e ait tır garajı içerisinde sanık Hacı …’in idaresindeki, malen sorumlu … adına kayıtlı, 80 AJ 922 plaka sayılı kapalı kasa kamyonetten, diğer sanık …’ın idaresindeki 63 TE …/63 YD … plakalı tırın deposuna yakıt aktarıldığını görerek yaptıkları müdahale üzerine, 80 AJ 922 plakalı araçta yüklü 2 adet fiber tankta 1900 litre, 63 TE …/63 YD … plakalı tırın deposunda 70 litre, garajdaki baraka tipi depo önündeki varillerde 400 litre olmak üzere toplam 2370 litre bitkisel yağ ele geçilerek muhafaza altına alındığı anlaşılmıştır.
2.TÜBİTAK Marmara Araştırma Merkezi (MAM) tarafından düzenlenen 16.10.2014 tarihli rapor dava dosyasında bulunmaktadır.
3.Sanıkların savunmalarında eylemi ikrar ettikleri belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE
A.Katılan Gümrük İdaresi vekilinin Temyiz İstemi Yönünden;
Dava konusu eşyadan alınan numunelere ilişkin TÜBİTAK MAM tarafından düzenlenen raporda; alınan numunelerin bitkisel yağ esaslı olduğu ve organik çözücü içermediğinin belirtildiği, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesinin onikinci fıkrasında yer alan “Enerji Piyasası Düzenleme Kurumundan izin alınmadan; akaryakıt haricinde kalan solvent, madenî yağ, baz yağ, asfalt ve benzeri petrol ürünlerinden akaryakıt üreten veya bunları doğrudan akaryakıt yerine ikmal ederek üreten, satışa arz eden, satan, bulunduran, bu özelliğini bilerek ticarî amaçla satın alan, taşıyan veya saklayan kişi, iki yıldan beş yıla kadar hapis ve yirmi bin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır.” hükmü karşısında; %100 oranında bitkisel yağ olan dava konusu eşya ”akaryakıt haricinde kalan solvent, madenî yağ, baz yağ, asfalt ve benzeri petrol ürünleri” kapsamında değerlendirilemeyeceğinden, atılı suçun yasal unsurları itibarıyla oluşmadığı gözetilmeksizin sanıkların beraatleri ve dava konusu bitkisel yağın iadesi yerine yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.
B.Sanık Hacı …’in Temyiz İstemi Yönünden;
Sanık …’in 01.10.2015 tarihinde verilen hükümden önce 14.08.2015 tarihinde temyiz dilekçesi sunduğu, gıyabi kararın 23.10.2015 tarihinde usulüne uygun tebliği üzerine anılan hükme yönelik temyiz isteminde bulunmadığı anlaşılmakla, sanık …’in 14.08.2015 tarihli temyiz istemi, talep tarihinde temyiz incelemesine konu edilebilecek bir karar bulunmadığından inceleme dışı bırakılmıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle Mersin 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.10.2015 tarihli ve 2014/855 Esas, 2015/542 Karar sayılı kararına yönelik katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
01.03.2023 tarihinde karar verildi.