YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/12386
KARAR NO : 2023/2064
KARAR TARİHİ : 07.03.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’na muhalefet
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi
TEMYİZ EDENLER : Sanıklar
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Tatvan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.03.2014 tarihli ve 2014/25 Esas, 2014/140 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun’un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası gereği 2 yıl 6 ay hapis ve 4 gün karşılığı 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmalarına, suça konu sigaraların 5237 sayılı Kanun’un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereği müsaderesine ve suçta kullanılan nakil aracının müsadere talebinin reddine karar verilmiştir.
2.Tatvan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.03.2014 tarihli ve 2014/25 Esas, 2014/140 Karar sayılı kararının sanıklar tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 04.03.2021 tarihli ve 2019/7302 Esas, 2021/2545 Karar sayılı ilâmıyla;
“…1-) Nakil aracının iadesi kararının incelenmesinde;
Nakilde kullanılan aracın iadesine ilişkin mahkeme gerekçesi yerinde olmakla, İADE KARARININ ONANMASINA,
2-) Mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde ise; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak,
Hükümlerden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 62. maddesi ile değişik 5607 sayılı Kanun’un 5.maddesi uyarınca, kovuşturma aşamasında “etkin pişmanlık” hükümlerinin uygulanmasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, ilgili hükümlerin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı araştırılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun yerel mahkemece yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,
Kabule göre de,
Ele geçen bandrolsüz sigaraların numune alınanlar hariç 03/01/2014 tarihinde imha edildiğinin dosya kapsamından anlaşılması karşısında sadece numune sigaraların 5607 sayılı Kanun’un 13. maddesi delaletiyle TCK’nin 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi, ” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3.Tatvan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.03.2022 tarihli ve 2021/217 Esas, 2022/181 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında hakkında 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesinin onsekizinci maddesinin yollamasıyla aynı maddenin beşinci ve onuncu fıkraları, ile 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun’un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, aleyhe bozma yasağı dikkate alınarak , 2 yıl 6 ay hapis cezası ve 4 gün karşılığı 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmalarına, 5607 sayılı Kanun’un 13 üncü maddesi yollamasıyla 5237 sayılı Kanun’un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca, kaçak eşyanın müsaderesine ve katılan kurum lehine vekalet ücreti verilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1.Sanık …’un temyiz isteği, eksik inceleme ile karar verildiğine, atılı suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, mahkumiyetine yeterli kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına ve lehe hükümlerin uygulanmaması nedenleri ile hükmün bozulması talebine ilişkindir.
2.Sanık …’in temyiz isteği, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, suça konu sigaralarla alakasının olmadığına ve sair görülecek nedenlerle hükmün bozulmasına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, Tatvan Sulh Ceza Mahkemesi 12.12.2013 tarih 2013/678 Değişik İş sayılı önleme araması kararına istinaden oluşturulan uygulama noktasında durdurulan sanık …’in sürücüsü diğer sanık …’un da yolcu olarak bulunduğu …plakalı araçta yapılan aramada, aracın koltukları ve zemini üzerinde, ayrıca bagajında 700 karton kaçak sigara ele geçtiği anlaşılmıştır.
2.Sanık … aşamalardaki savunmalarında, diğer sanık …’nin kendisinin kayın biraderi
olduğunu, aracı diğer sanık …’in deneyimi olmadığı için kendisinin kullandığını, yolda sigara satıcıları ile karşılaştıklarını, sigaraları aldıklarını, sigaraların kaçak olduğunu bilmediğini beyan ettiği anlaşılmıştır.
3.Sanık … aşamalardaki savunmalarında, üzerine atılı suçlamayı kabul ettiğini, diğer sanık …’nin kendisinin ehliyeti olmadığı için aracı kullandığını, yol kenarında sigara almaya karar verdiğinde diğer sanığın da yanında bulunduğunu beyan ettiği anlaşılmıştır.
4.Bozma sonrası sanığa 7242 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun’un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince etkin pişmanlık ihtaratının usulüne uygun olarak yapıldığı, sanıkların maddi gücü olmadığı için ödeme yapmayacaklarını beyan ettikleri anlaşılmıştır.
5. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği saptanmıştır.
IV. GEREKÇE
Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 04.03.2021 tarihli ve 2019/7302 Esas, 2021/2545 Karar sayılı ilâmıyla bozulmasına karar verilen mahkemenin 05.03.2014 tarihli hükmünün yalnızca sanıklar tarafından temyiz edilmesi nedeniyle, sanıklar hakkında 5607 sayılı Kanun uyarınca temel ceza belirlendikten sonra 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca kazanılmış hakkı gözetilerek sanıkların cezasının 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken sonuç ceza olarak 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmekle isabetli bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Tatvan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.03.2022 tarihli ve 2021/217 Esas, 2022/181 Karar sayılı sayılı kararına yönelik sanıkların temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün (1) ve (2) numaralı bentlerinin altıncı fıkralarının çıkartılarak yerlerine; “cezasının 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezası üzerinden infazına” ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
07.03.2023 tarihinde karar verildi.