YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/18091
KARAR NO : 2023/2518
KARAR TARİHİ : 15.03.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname’ye muhalefet
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanık müdafiinin temyiz isteminin mahkûmiyet hükmüne yönelik olduğu ve düşme kararına yönelik temyiz bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede;
1-Suç tarihinde yürürlükte bulunan, 28.01.2009 tarih ve 27124 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 5833 sayılı Kanunun 3. maddesi ile değişik 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A-1. maddesinde düzenlenen ceza süresi yönünden, 10.01.2017 tarih ve 29944 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6769 sayılı Sınaî Mülkiyet Kanunu’nda sanık lehine değişiklik yapılmadığı ve dolayısıyla 5237 sayılı TCK’nun 7/2. maddesinde hüküm altına alınan “Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.” şeklindeki düzenlemenin uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden; sanık hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A-1. maddesi uyarınca hüküm kurulması gerekirken, 6769 sayılı Sınaî Mülkiyet Kanunu’nun 30/1. maddesi uygulanmak suretiyle hüküm kurulması,
2-Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 22.04.2021 tarihli bozma ilamının (3) numaralı bendine uygun olarak sanık hakkında TCK’nun 43/2. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümleri uygulanmadığı halde; kararın gerekçesinde sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulandığı belirtilerek gerekçe ile hüküm fıkrası arasında çelişkiye neden olunması,
3-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 02.07.2014 yerine 01.07.2014 olarak yazılması,
Kanuna aykırı ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 15.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.