YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/13990
KARAR NO : 2023/599
KARAR TARİHİ : 14.02.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI :
Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinden temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Zile Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.01.2020 tarihli ve 2019/139 Esas, 2020/3 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) bendi ile 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 30 yıl hapis cezasına aynı Kanun’un 109 uncu
maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ve beşinci fıkrası ile 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 10.09.2020 tarihli ve 2020/846 Esas, 2020/1212 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) bendi ile 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 26 yıl 8 ay hapis cezasına aynı Kanun’un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ve beşinci fıkrası ile 43, 62, ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
3. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 10.09.2020 tarihli ve 2020/846 Esas, 2020/1212 Karar sayılı kararının sanık müdafii ve Bölga Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısınca temyizi üzerine Dairemizin 07.03.2022 tarihli ve 2021/18831 Esas, 2022/1971 Karar sayılı kararı ile on beş yaşından büyük olduğunu bildiği yönündeki savunması ile tüm dosya içeriği nazara alındığında, olayda 5237 sayılı Kanun’un 30 uncu maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı tartışıldıktan sonra karar verilmesi gerekirken bu konuda herhangi bir değerlendirme yapılmaksızın eksik gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 230 uncu maddesine muhalefet edilmesi nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin iki ile dördüncü fıkraları uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
4. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 06.07.2022 tarihli ve 2022/1006 Esas, 2022/1462 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hata hükümleri uygulanmayarak çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) bendi ile 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 26 yıl 8 ay hapis cezasına aynı Kanun’un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ve beşinci fıkrası ile 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanık müdafiin temyiz istemi; olayda hata hükümlerinin uygulanması gerektiğine, 5237 sayılı Kanun’un 103üncü maddesinin üçüncü fıkrası ve 43 üncü maddelerinin uygulanma koşulunun bulunmadığına, mağdurun iradesi dışında alı konulmadığına ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.
2. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi; sanığa üst sınırdan ceza verilmesi ve hakkında takdiri indirim nedenlerinin uygulanmamasına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanık hakkında Zile Cumhuriyet Başsavcığının iddianamesi ile sanık hakkında zincirleme olarak çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediğinden bahisle 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrası delaletiyle 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 43 üncü maddesi ile aynı Kanun’un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ve beşinci fıkrası ile 43 üncü maddesi gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. İlk derece mahkemesince yapılan yargılama neticesinde sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılmasına karar verilmiştir.
3. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 10.09.2020 tarihli ve 2020/846 Esas, 2020/1212 Karar sayılı ilamı ile istinaf başvurusu kabul edilmiş ve yapılan yargıma neticesinde sanık hakkında olay tarihlerinde on beş yaşından küçük olan katılan mağdur …’ın sanığa ait olan spor salonuna önce müşteri olarak gittiği, daha sonra ise burada mağdurun aşamalardaki beyanından da anlaşılacağı üzere burada ücret karşılığı çalışmaya başladığı, sanığın mağdurun hem müşterisi olduğu dönemde hem de işçisi olduğu dönemde sanığın evinde ve inşaatlarda mağdur ile buluşarak, cinsel organını mağdurun ağzına ve poposuna sokmak suretiyle birden fazla kez cinsel ilişki yaşadığı, olayın oluş şekli değerlendirildiğinde, ilk derece mahkemesince her iki suçtan da hüküm kurulurken alt sınırdan uzaklaşılması yerinde görülmemiş, ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet kararlarının kaldırılarak, sanığın eylemine uyan birden fazla kez cinsel amaçla çocuğa karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve birden fazla kez hizmet ilişkisi içerisinde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından cezalandırılmasına karar verilmiştir.
4. Dairemizce verilen bozma kararı üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 06.07.2022 tarihli ve 2022/1006 Esas, 2022/1462 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında “Olay tarihlerinde 15 yaşından küçük olan katılan mağdur….’nin sanık …’ya ait olan spor salonuna önce müşteri olarak gittiği, daha sonra ise mağdurun aşamalardaki beyanından da anlaşılacağı üzere burada ücret karşılığı çalışmaya başladığı, sanığın mağdurun hem müşterisi olduğu dönemde hem de işçisi olduğu dönemde evinde ve inşaatlarda mağdur ile buluşarak, cinsel organını mağdurun ağzına ve poposuna sokmak suretiyle birden fazla kez cinsel ilişki yaşadığı her ne kadar sanık, mağdurun kendisine 15 yaşından büyük olduğunu söylediğini beyan etmiş ise de, mağdurun aksi yöndeki beyanı, sanığın 15.06.2022 tarihli duruşmadaki beyanında 15 yaşından küçük olanlara form doldurttuğu yönündeki beyanı ve mağdura da form doldurtmuş olması, sanık müdafince dosyaya sunulan sanığın işyerine ait kayıt bilgi formunda mağdurun doğum tarihinin 2004 olarak yazıyor olması ve suç tarihinin 2018 yılı olması nedeniyle sanığın yaşta hataya ilişkin savunmasının gerçeği yansıtmadığı ve kendisini suçtan kurtarmaya yönelik olduğu kabul olunmuş ve sanığın cezalandırılmasına karar verilmiştir.” şeklindeki gerekçe ile karar verimiştir.
IV. GEREKÇE
A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemenin İncelenmesinde;
Katılan mağdurun aşamalardaki beyanları, adli rapor, spor salonu üye kayıt formu, sanık savunması ve Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçesi de nazara alınarak sanık müdafiinin sübuta, hataya, vasfa,
zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, suçun kanuni unsurlarının oluşmadığına ve dilekçesindeki diğer hususlara yönelik temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.
B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemenin İncelenmesinde
Dosya kapsamı ve bölge adliye mahkemesinin gerekçesi dikkate alınarak sanık hakkında takdiri indirim nedenlerinin uygulanmaması ve üst hadden ceza verilmesi gerektiğine yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 06.07.2022 tarihli ve 2022/1006 Esas, 2022/1462 Karar sayılı kararında sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Zile Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
14.02.2023 tarihinde karar verildi.