Yargıtay Kararı 6. Ceza Dairesi 2021/22120 E. 2023/9753 K. 04.04.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/22120
KARAR NO : 2023/9753
KARAR TARİHİ : 04.04.2023

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Nitelikli yağma, mala zarar verme
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Çavdır Cumhuriyet Başsavcılığının 12.08.2008 tarihli ve 2008/194 Soruşturma nolu iddianamesi ve 04.12.2009 tarihli ek iddianame ile sanık hakkında nitelikli hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 116 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve 151 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır.

2. Tefenni Asliye Ceza Mahkemesinin 11.12.2012 tarihli ve 2012/111 Esas, 2012/223 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında, nitelikli hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 142 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi ve 58 inci maddesi uyarınca 4 yıl hapis; işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan 5237 sayılı Kanun’un 116 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl hapis; mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 151 inci maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl hapis; cezaları ile cezalandırılmasına, cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmişir.

3. Tefenni Asliye Ceza Mahkemesinin 11.12.2012 tarihli ve 2012/111 Esas, 2012/223 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 10.06.2015 tarihli ve 2014/9706 Esas, 2015/12111 Karar sayılı ilâmıyla;
“…sanığın hırsızlık olarak kabul edilen eyleminin yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delilleri takdir ve tartışma görevinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait bulunduğu gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,”
Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozmaya uyan Tefenni Asliye Ceza Mahkemesinin 05.11.2015 tarihli ve 2015/91 Esas 2015/225 Karar sayılı kararı ile görevsizlik kararı verilmiştir.

5. Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin 23.02.2016 tarihli ve 2015/279 Esas, 2016/38 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) ve (d) bentleri, 62 inci maddesi ve 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmişir.

6. Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin 23.02.2016 tarihli ve 2015/279 Esas, 2016/38 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 25.02.2020 tarihli ve 2018/878 Esas, 2020/820 Karar sayılı ilâmıyla;
“…Sanık …’nın, müştekiye ait dükkana kapı kilidini kırmak suretiyle hırsızlık amacıyla girdiği, içerde bulunduğu sırada üzerine gelen müştekiyle boğuştuktan sonra kaçtığı, kendisini takip eden müştekinin direncini belinden çıkardığı silaha benzer bir cismi göstererek kırdığı ve üzerinde bulunan eşyalarla kaçtığı olayda, eylemin mala zarar verme ve yağma suçlarını ayrı ayrı oluşturduğunun anlaşılması karşısında;
Mala zarar verme suçunun, yağma suçunun unsuru olmayıp, bağımsız bir suç olduğu ve buna göre uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden, kazanılmış hak ilkesinin de bir ölçüde ihlaline yol açar biçimde hüküm kurulması,”
Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

7. Bozmaya uyan Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin 04.02.2021 tarihli ve 2020/105 Esas, 2021/61 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (c) ve (d) bentleri, 62 inci maddesi, 58 inci maddesi ve 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına; mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 151 inci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesi ve 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmişir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri;
1. Suçun sübût bulmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,
2. Vesaire
İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dükkânını kilitleyip kepenklerini indiren katılanın yemeğe gittiği, yemek dönüşü iki kişinin dükkanın önünde oturduğunu, kapının aralık olduğunu ve bir kişinin de içerde olduğunu gördüğü, içerdeki kişiyi dükkana hapsedip polis çağırma düşüncesiyle kapıyı kapatmaya çalışınca dükkanın önünde oturmakta olan şahısların kolundan tutarak engel oldukları, içerdeki kişinin de katılanı ittirerek çıktığı ve şahısların hep birlikte kaçtıkları, katılanın “hırsız var” diye bağırarak kovalamaya başladığı, bu sırada şahıslardan birinin silah çıkarıp katılana gösterdiği, katılanın takibi bıraktığı, şahısların plakası alınan araca binerek kaçtıkları, dükkândan 4.190,00, TL değerinde eşya alındığı, anlaşılmıştır.

2. Sanığın plakası tespit edilen araç üzerinden ilerleyen araştırma sonucunda yakalandığına ilişkin yakalama tutanağı, dosya içerisinde mevcuttur.

3. Sanığın üzerine atılı suçlamayı tevil yoluyla ikrar ettiği belirlenmiştir.

4. Tanıklar N.A., A.A. ve Ö.A’nın aracın olay gecesi sanığın kullanımında olduğuna ilişkin beyanları dava dosyasında mevcuttur.

5. Mahkemece, Hukuki Süreç başlığı altında (3) ve (6) numaralı paragraflarda bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmlarına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
A. Yağma Suçu Yönünden
1. Suçun Sübût Bulmadığı ve Beraat Kararı Verilmesi Gerektiği Yönünden
Olay ve Olgular başlığı altında (1) paragrafında izah edildiği şekilde işlenen eylem nedeniyle Hukukî Süreç başlığı altında (3) ve (6) numaralı paragraflarda bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmlarına uyulması suretiyle kurulan hükümde, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Vesaire Yönünden
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
B. Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 151 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrası ile 67 inci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca suç tarihi olan 18.07.2005 tarihinden hükmün kurulduğu 04.02.2021 tarihine kadar, 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR
A.Yağma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçe bölümünün (A) paragrafında açıklanan nedenlerle Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin 04.02.2021 tarihli ve 2020/105 Esas, 2021/61 Karar kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçe bölümünün (B) paragrafında açıklanan nedenle Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin 04.02.2021 tarihli ve 2020/105 Esas, 2021/61 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

04.04.2023 tarihinde karar verildi.