YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/7270
KARAR NO : 2023/856
KARAR TARİHİ : 20.03.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, aynı Kanun’un 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Davacı vekili 22.08.2017 tarihli dava dilekçesinde özetle; “davacının Suç işlemek Amacıyla Örgüte Üye Olmak, Sayı ve Nitelik Bakımından Vahim Olan Silah ve Mermileri Satın Alınması, Taşınması Bulundurulması suçlarından dolayı 19.04.2006 tarihinde gözaltına alındığını, 20.04.2006 tarihinde tutuklandığını, 30.11.2006 tarihinde tahliye edildiğini, … Kapatılan 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 2006/1 Esas 2013/194 Karar sayılı ilamıyla beraatine karar verildiğini, beraat kararının Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 2.802,72 TL maddi tazminat ile 100.000,00 TL manevi tazminatın haksız göz altına alınma tarihi olan 19.04.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini” talep etmiştir.
2. Davalı vekili 04.12.2017 tarihli cevap dilekçesinde özetle; “davanın süresinde açılmadığını, talep edilebilecek zararın haksız gözaltı süresine münhasır olup, talep edilen manevi tazminat miktarının yersiz ve yüksek olduğunu, davanın reddi gerektiğini ” şeklinde beyanda bulunmuştur.
3. … 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.12.2018 tarihli ve 2017/397 Esas, 2018/547 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
4. … Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 15.10.2019 tarihli ve 2019/1369 Esas,2019/780 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı vekili ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Davacı vekilinin temyiz istemi; manevi tazminat miktarının düşük olduğuna ve davacı lehine hükmedilen vekalet ücretine ilişkindir.
III. DAVA KONUSU
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince; “Bilirkişi tarafından sunulan 24.09.2018 havale tarihli raporu ile talepte bulunan davacı …’ın 19.04.2006-20.04.2006 tarihleri arasında gözaltı ve 20.04.2006- 30.11.2006 tarihleri arasındaki haksız tutukluluk nedeniyle uğranılan gelir ve sair kazanç kayıplarının 2.802,46 TL olduğunu belirtmiştir. Davacı vekilinin maddi tazminat talebi olarak 2.802,72 TL talep etmiş olup, bilirkişi raporuna istinaden talebin kısmen kabulü ile 2.802,46 TL maddi tazminata ve manevi tazminat talebi yönünden Yargıtay İçtihatları doğrultusunda, manevi tazminatın zenginleştirici bir … olmaması gerektiği de göz önüne alınarak davacının sosyal ve ekonomik durumu da dikkate alınarak takdiren 6.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihi olan 19.04.2006 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı hazineden tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine” karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Bölge Adliye Mahkemesince; “Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre mahkemenin kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, toplanıp karar yerinde gösterilen deliller uyarınca oluşan kanaat ve takdirin dosya kapsamına uygun bulunduğu anlaşıldığından davacı vekili ve davalı vekilinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmeyerek istinaf başvurusunun esastan reddine” karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
1. Tazminat talebinin dayanağı olan … Kapatılan 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 2006/1 Esas 2013/194 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının Suç işlemek Amacıyla Örgüte Üye Olmak, Sayı ve Nitelik Bakımından Vahim Olan Silah ve Mermileri Satın Alınması, Taşınması Bulundurulması suçlarından dolayı 19.04.2006- 30.11.2006 tarihleri arasında 7 ay 11 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 13.04.2017 tarihinde kesinleştiği, göz altı ve tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 142 inci maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı anlaşılmıştır.
2. 01.02.2018 tarihli 7078 sayılı Kanunun 139 uncu maddesi ile aynen kabul edilen düzenleme ile değişik, 5271 sayılı Kanunun 142 inci maddesinin 9 uncu fıkrası uyarınca, tazminat davaları nedeniyle Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince hesaplanan nisbî avukatlık ücreti ödeneceği, ancak, ödenecek miktarın tarifede sulh ceza hâkimliklerinde takip edilen işler için belirlenen maktu ücretten az, ağır ceza mahkemelerinde takip edilen davalar için belirlenen maktu ücretten fazla olamayacağı hususu gözetilmek suretiyle İlk derece mahkemesince davacı lehine nispi vekalet ücretine hükmedilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.
3. Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması, hukuka aykırı bulunmuş olup, tebliğnameki onama yönündeki görüşe iştirak edilmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde 3. numaralı bentte açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden … Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 15.10.2019 tarihli ve 2019/1369 Esas, 2019/780 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca … 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise … Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
20.03.2023 tarihinde karar verildi.