YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/14140
KARAR NO : 2023/2332
KARAR TARİHİ : 26.04.2023
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Aksaray Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.06.2016 tarihli ve 2016/59 Esas, 2016/307 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Aksaray Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.06.2016 tarihli ve 2016/59 Esas, 2016/307 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 17.12.2020 tarihli ve 2020/14433 Esas, 2020/19419 Karar sayılı kararı ile sanığın cezasında 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışmasız bırakılması nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Aksaray 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.11.2021 tarihli ve 2021/389 Esas, 2021/661 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ancak 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sonuç ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınması suretiyle neticeten 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, somut delil bulunmamasına rağmen beraatine yerine cezalandırılmasına karar verildiğine, tahrik indiriminin az olduğuna, takdiri indirimin uygulanmamasının hatalı olduğuna, vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Olay tarihinde sanıkla mağdur arasında yaşanan tartışma sonucu sanığın silahtan sayılan tavayla mağdurun yüzüne vurmak suretiyle basit tıbbî müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı belirlenmiştir.
2. Sanık mağdura tokat attığını belirterek suçu tevil yoluyla ikrar etmiştir. Mağdur aşamalardaki beyanlarında, sanığın kendisine tavayla vurduğunu beyan etmiştir.
3. Mağdur hakkında düzenlenen Aksaray Devlet Hastanesinin 15.04.2015 tarihli adlî muayene raporunda, boyunda sol omuzda ve sırtta …, sol taraf sırt bölgesinde kızarıklık, alın sol bölgede abrazyonun basit tıbbî müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduğu bildirilmiştir.
4. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta ayrıntılarına yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
A. Sanık Müdafiinin Sübuta, Haksız Tahrikin Derecesine, Takdiri İndirim Nedenine Yönelen Temyiz Sebepleri Yönünden
Sanığın tevilli ikrarı, mağdur beyanları ile uyumlu adlî muayene raporları karşısında, sanık hakkında kasten yaralama suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında ve Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta ayrıntılarına yer verilen Yargıtay bozma ilâmının içeriği karşısında, mezkûr ilâma uyma kararı veren Mahkemece haksız tahrik indirim oranının belirlenmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, hükümde bu yönleriyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
B. Vesair Yönünden
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Aksaray 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.11.2021 tarihli ve 2021/389 Esas, 2021/661 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
26.04.2023 tarihinde karar verildi.