YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/991
KARAR NO : 2023/2246
KARAR TARİHİ : 26.04.2023
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Nitelikli kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.02.2017 tarihli ve 2016/137 Esas, 2017/31 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında nitelikli kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bentleri, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 09.11.2017 tarihli ve 2017/1545 Esas, 2017/2400 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan kurum vekili ve katılan vekilinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında nitelikli kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bentleri, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 4 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
3. İstanbul Bölge Adliyesi Mahkemesi 10. Ceza Dairesi kararının katılan kurum vekili, katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 29.04.2019 tarihli ve 2018/5931 Esas, 2019/2416 Karar sayılı kararı ile; mağdurun yaralanmasına ilişkin yeniden rapor aldırılması ve tekerürre esas alınan ilamın hatalı belirlendiği gerekçeleriyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
4. … 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.12.2021 tarihli ve 2019/352 Esas, 2021/500 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında nitelikli kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bentleri, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 4 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Katılan Kurum Vekilinin Temyiz Sebepleri
1. Suç vasfına,
2. Haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine,
B. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri
1. Alt sınırdan ceza tayin edilmesi gerektiğine,
2. Takdirî indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine,
3. Haksız tahrikin derecesine,
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Sanık ile katılan …’in olay tarihi itibariyle evli oldukları, sanığın görülmekte olan başka bir dava nedeniyle tutuklanarak cezaevine alındığı, katılan …’in geçimini sağlamak amacıyla temyiz dışı katılan …’ın iş yerinde çalışmaya başladığı, cezaevinden tahliye edildikten sonra eşi katılan … ile katılan … arasında ilişki bulunduğu dedikodularını işiten sanığın, katılan …’ın iş yerine giderek
onunla görüşmeye çalıştığı, kuşkuları devam ederken, olay tarihinden önce de eşi katılan …’in kullanımındaki cep telefonunun aranmasından dolayı kuşkuları artan sanığın idaresindeki araçla 09.11.2015 gününü 10.11.2015 gününe bağlayan gece katılan …’ın Kadıköy İlçesi Fenerbahçe Mahallesindeki evinin bulunduğu sokakta beklemeye başladığı, lokantayı kapattıktan sonra idaresindeki araçla evine doğru gelen katılan …’ı gören sanığın, otomobilinden indikten sonra evine doğru gitmekte olan katılan …’a tabancayla ateş etmeye başladığı ve seri biçimde eylemini sürdüren sanığın, katılan …’a toplam 6 el ateş ederek yaraladığı, sanık …’in bu kez, aralarındaki sorunlar nedeniyle kendisinden ayrı yaşayan eşi katılan …’in oturduğu Üsküdar ilçesi Acıbadem Mahallesindeki eve saat 00.25 sıralarında gelerek, kapı zilini çaldığı, eşi katılan …’i ile aracın içinde konuşmaya başladıkları, katılan …’e ”sen beni boşayacaksın biliyorum, seni öldürmem, ayaklarından da vurmam, dizlerinden vururum ki sakat kalasın çekeceksin” biçiminde sözler söyleyerek şoför mahallinden inip aracın arkasından tabancayı alan ve şoför kapısını açan sanık …’in, katılan …’in bacaklarının uyluk bölgesine doğru ateş etmeye başladığı, bu şekilde en az 8 el ateş ederek katılan …’i yaralayan sanığın olay yerinden kaçarak uzaklaştığı anlaşılmıştır.
2. Mağdur hakkında düzenlenen, Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 2. İhtisas Kurulu’nun düzenlenen 15.09.2020 tarih sayılı raporuna göre; ” Kişinin yaralanmasının hayati tehlikeye neden olduğu ”
Görüşüne yer verildiği belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE
Katılan Kurum Vekili ve Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden
İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, hedef alınan bölge, katılanda meydana gelen yaralanmanın niteliği ve sanığın eylem sırasında sarf ettiği sözler nazara alındığında suç vasfının yaralamaya yönelik olduğu, yara yeri ve yaralanmanın boyutu itibariyle belirlenen temel cezanın isabetli olduğu, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, mağdurdan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, takdirî indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.12.2021 tarihli ve 2019/352 Esas, 2021/500 Karar sayılı kararında katılan kurum vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca … 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
26.04.2023 tarihinde karar verildi.