YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/3959
KARAR NO : 2023/2753
KARAR TARİHİ : 08.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
KARAR : Mahkûmiyet

Bozma üzerine verilen … 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.12.2021 tarihli ve 2020/575 Esas, 2021/950 Karar sayılı kararı ile basit yargılama usûlü uygulanmak suretiyle hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2.240,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, itiraz edilmeksizin 17.03.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 15.03.2023 tarihli ve 2022/16511 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.04.2023 tarihli ve KYB-2023/35857 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.04.2023 tarihli ve KYB-2023/35857 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
“Mahkemece basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle sanığın yapılan yargılaması sonunda, 30.12.2021 tarihli kararın gerekçe kısmında, ‘…Sanığın üzerine atılı silahla basit kasten yaralama suçu ile ilgili TCK’nin 86/2, 86/3-e maddelerinde belirtilen ceza sürelerinin üst sınırları itibariyle CMK’nin 251. maddesi uyarınca basit yargılama usulünün uygulanması mümkün suçlardan olduğu anlaşıldığından, dosyadaki deliller itibariyle de basit yargılama usulünün uygulanmasının usul ekonomisi açısından gerekli olduğu Mahkememizce kabul edilmiştir…’ şeklindeki gerekçe ile sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 251. maddesinde düzenlenen basit yargılama usulüne ilişkin hükümlerin tatbik edileceği belirtilmesine karşın, hüküm kısmında anılan Kanun’un 251/3. maddesi uyarınca sanığa verilen cezada herhangi bir indirim uygulanmadan karar verilmek suretiyle gerekçe ile hüküm arasında çelişki oluşturulmasında isabet görülmemiştir.”
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE
1. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin;
“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.”
Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun’un, Basit yargılama usulü başlıklı 251 inci maddesinin inceleme konusu ile ilgili üçüncü fıkrasının ilgili bölümünde yer alan;
“…Mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir.” şeklindeki düzenleme uyarınca Mahkemece hükümlü hakkındaki yargılamanın basit yargılama usûlüne göre yürütülmesine karar verildiği hâlde, Mahkeme tarafından belirlenen ceza miktarı üzerinden, 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca (1/4) oranında basit yargılama usûlü uygulanması sebebi nedeniyle yapılması gereken kanunî indirim oranının uygulanmadığı belirlenmiştir.

3. Hükümlü hakkında kasten yaralama eyleminden basit yargılama usulü uygulanması sebebine dayalı indirim yapılmadan karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR
1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan verilen … 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.12.2021 tarihli ve 2020/575 Esas, 2021/950 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden;
“Sanığın kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği 120 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına,
Sanığın eylemini silahtan sayılan cisimle işlemesi nedeniyle sanık hakkında belirlenen temel cezadan 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi gereği (1/2) oranında artırım uygulanarak 180 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına,
Sanığın eylemi tahrik altında gerçekleştirmesi nedeniyle haksız tahrik indirim sebebi uygulanarak sanık hakkında belirlenen cezadan 5237 sayılı Kanun’un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği (1/4) oranında indirim uygulanarak 135 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına,
Sanığın lehine takdirî indirim sebebi uygulanarak sanık hakkında belirlenen cezadan 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası gereği (1/6) oranında indirim uygulanarak 112 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına,
Basit yargılama usûlü uygulanarak sanık hakkında belirlenen cezadan 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereği (1/4) oranında indirim uygulanarak 84 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına,
Sanık hakkında belirlenen gün karşılığı adlî para cezasının, 5237 sayılı Kanun’un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği günlüğü 20,00 TL’den olmak üzere paraya çevrilmesiyle 1.680,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, ”

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
08.05.2023 tarihinde karar verildi.