YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/826
KARAR NO : 2023/3274
KARAR TARİHİ : 26.04.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : İftira
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin, 07.04.2021 tarihli ve 2017/37803 Esas, 2021/4252 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.02.2023 tarihli ve KD-2023/18516 sayılı iftira suçu ile sınırlı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 308 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kanunî süresinde yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İTİRAZ SEBEPLERİ
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı sanik hakkinda iftira suçundan kurulan hüküm yonünden; sanigin suç işleyip aynı mağdur … …’ın kimliğini kullanarak bu kişi hakkında hukuki işlem başlatılmasına sebep olması nedeniyle suç tarihi 23.02.2013 olan itiraza konu bu dosya dışında suç tarihi 11.02.2013 olan bir dosya daha bulunduğu ve bu dosyalara konu iki eylem yönünden suç tarihleri arasında hukuki kesinti oluşturacak bir iddianame düzenlenmediğinin tespit edildiği, olaylar sonrasında ilk iddianamenin 04.04.2013 tarihinde düzenlendiği, diğer iddianame tarihinin ise bu tarihten sonra olduğu, davaya konu bu dosyanın iddianame tarihinin ise 21.11.2013 olduğu, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 43 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki “Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir. Ancak bu ceza, dörtte birinden dörtte üçüne kadar artırılır. Bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekilleri, aynı suç sayılır. Mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmü uygulanır.” şeklinde düzenleme karşısında; yukarıda izah edildiği üzere, tek sanığın işlediği iftira suçlarının bir suç işleme kararı kapsamında olduğu değerlendirilerek ceza verilip 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca yapılacak artırıma göre sonuç cezanın belirlenmesi gerekirken her davadan ayrı ayrı ceza verilmesinin hukuka aykırı olduğu, bu suç yönünden bozma kararı verilmesi gerektiği kanaati ile itiraz edilmiştir.
II. GEREKÇE
Sanığın, itiraza konu Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 07.04.2021 tarihli ve 2017/37803 Esas, 2021/4252 Karar sayılı kararına konu dosyada, sanığın 23.02.2013 tarihinde suç işleyip kolluk görevlilerine kendisini … … olarak tanıtıp bu kişi hakkında hukuki işlem başlatılmasına neden olduğu, 11.02.2013 tarihinde de yine suç işleyerek kolluk görevlilerine kendisini … … olarak tanıtıp, … … hakkında ikinci kez soruşturma yapılmasını sağladığının tespit edildiği; 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca “Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla kez işlenmesi halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının gerektiği” gözetilerek, açıklanan ilkeler doğrultusunda; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın incelemeye konu 2023/18516 sayılı itirazının yanında, 2023/18090 sayılı itirazı da dikkate alınarak, sanığın … … kimliğini kullandığı benzer nitelikteki eylemi nedeniyle iftira suçundan ayrıca Konya 3. Asliye Ceza Mahkemesi 04.12.2014 tarihli ve 2013/567 Esas, 2014/847 Karar sayılı kararıyla da mahkûmiyetine hükmedildiğinin anlaşılması karşısında, her iki suç tarihlerinin birbirlerine yakın ve suç tarihleri arasında hukuki kesinti oluşturacak bir iddianame düzenlenmemiş olması, ilk iddianamenin 04.04.2013 tarihinde düzenlenmesi karşısında; sanığın … … kimliğini kullanıp bu kişi hakkında işlem başlatılması şeklindeki eylemlerinin zincirleme şekilde iftira suçunu oluşturduğu anlaşılmakla, sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması suretiyle mahkûmiyet hükmü kurulması gerekirken, her eylemin ayrı suç oluşturduğunun kabulü ile hüküm kurulması nedeniyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.
III. KARAR
1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının iftira suçundan kurulan hüküm yönünden yaptığı İTİRAZININ KABULÜNE,
2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 07.04.2021 tarihli ve 2017/37803 Esas, 2021/4252 Karar sayılı kararı ile iftira suçuna yönelik onama kararının KALDIRILMASINA,
3. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya 8.Asliye Ceza Mahkemesinin 03.03.2015 tarihli ve 2014/780 Esas, 2015/136 Karar sayılı kararına ilişkin olarak iftira suçu yönünden sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
26.04.2023 tarihinde karar verildi.