YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/19469
KARAR NO : 2023/3653
KARAR TARİHİ : 26.04.2023
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Kilis Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.07.2014 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası,191 inci maddesinin birinci fıkrası, 63 üncü maddesi, 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ile 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. Kilis Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.11.2014 tarihli ve 2014/158 Esas, 2014/238 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 6545 sayılı Kanun’un 85 inci maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun’un geçici 7 inci maddesinin ikinci fıkrası çerçevesinde suç tarihi itibarıyla lehine olan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi uyarınca takdir edilen 10 ay hapis cezasına dair hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. Karar 05.12.2014 tarihinde kesinleşmiştir.
3. Sanığın denetim süresi içinde 12.04.2015 tarihinde işlediği “Alkol veya+ uyuşturucu madde etkisi altındayken araç kullanma” suçundan … 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 06.12.2015 tarihli ve 2015/289 Esas, 2015/513 Karar sayılı mahkûmiyet kararının kesinleştiğinin ihbar olunması üzerine dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda, Kilis Ağır Ceza Mahkemesinin 31.12.2015 tarihli ve 2015/308 Esas, 2015/327 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onbirinci fıkrası uyarınca hüküm açıklanarak, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun’un 62 inci maddesi, 53 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılması ile hak yoksunluğuna hükmedilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafii 31.12.2015 tarihli süre tutum dilekçesi ile temyiz talebinde bulunmuştur.
III. OLAY VE OLGULAR
Suç tarihinde … İlçe Jandarma Komutanlığı görevlilerince İslahiye-… karayolu …mevkiinde icra edilen yol emniyet ve kontrol devriyesi esnasında; … ili … ilçesi istikametinden gelen (.. …..) plaka sayılı araç ile kontrol noktasına yaklaştıklarının ve söz konusu aracın gidiş istikametine göre sağ tarafa yanaştığının, ardından aracın camından yol kenarına doğru 3 adet siyah poşet attıktan sonra kontrol noktasına doğru seyre devam
ettiklerinin tespit edilmesi ve görevli askerler tarafından bildirilmesi üzerine aracın durdurulduğu, sanığın da içerisinde bulunduğu araç içerisinde yapılan arama neticesinde; sağ ön paspas üzeri ve alt döşemesi ile sağ arka koltuk paspası ve döşemesi üzerinde yeşil renkli bitki parçaları ile kenevir tohumları olduğunun belirlendiği, kontrol noktasına yakın bölgede yapılan arama neticesinde yol kenarında atılı vaziyette üç adet siyah renkli poşet içerisinde kubar esrar maddesi ele geçirildiği, Jandarma Kriminal Daire Başkanlığı’nın 10.06.2014 tarihli uzmanlık raporuna göre; ele geçirilen maddenin kenevir bitkisi olduğunun, toz esrar elde edilebileceğinin belirlendiğinden bu haliyle sanığın üzerine yüklenen kullanmak amacı ile uyuşturucu madde bulundurmak suçunu işlediği anlaşılarak mahkûmiyetine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;
Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan açılan kamu davası üzerine 6545 sayılı Kanun’un 85 inci maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun’un geçici 7 inci maddesinin ikinci fıkrasındaki, yasal düzenleme dikkate alınarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın kesinleşmesi üzerine sanığın denetim süresi içerisinde “Alkol veya uyuşturucu madde etkisi altındayken araç kullanma” suçunu işlediği gerekçesi ile hükmün açıklanarak sanığın 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmakla,
6545 sayılı Kanun’un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesi ve aynı Kanun’un 85 inci maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun’un geçici 7 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, 191 inci madde hükümleri çerçevesinde verilen “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” ilişkin kararların 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin uygulanmasına ilişkin özel bir düzenleme niteliğinde olduğu, bu itibarla hükmün ancak; ihbara konu suçun “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçu olması halinde açıklanabileceği gözetilmeksizin, “Alkol veya uyuşturucu madde etkisi altındayken araç kullanma” suçundan verilen mahkûmiyet hükmü nedeniyle sanık hakkındaki hükmün açıklanmasına karar verilmesi,
Nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.
V. KARAR
Başkaca yönleri incelenmeyen Kilis Ağır Ceza Mahkemesinin 31.12.2015 tarihli ve 2015/308 Esas, 2015/327 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
26.04.2023 tarihinde karar verildi.